พลสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓

(๓) ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยจาคะและชักชวนผู้อื่นให้ถึงพร้อมด้วยจาคะ

(๔) ตนเองเป็นผู้ต้องการเห็นภิกษุและชักชวนผู้อื่นในการเห็นภิกษุ

(๕) ตนเองเป็นผู้ต้องการฟังสัทธรรมและชักชวนผู้อื่นในการฟังสัทธรรม

(๖) ตนเองเป็นผู้ทรงจำธรรมที่ตนฟังแล้วได้และชักชวนผู้อื่นเพื่อการทรงจำธรรม(๗) ตนเองเป็นผู้พิจารณาอรรถแห่งธรรมที่ตนฟังแล้วและชักชวนผู้อื่นในการพิจารณาอรรถแห่งธรรม(๘) ตนเองรู้ทั่วถึงอรรถรู้ทั่วถึงธรรมแล้วปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมและชักชวนผู้อื่นในการปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมดูก่อนชีวก ด้วยสาเหตุเท่านี้แล อุบาสกชื่อว่าเป็นผู้ปฏิบัติ เพื่อประโยชน์ตนและเพื่อประโยชน์ผู้อื่น”

๗. ปฐมพลสูตร

ว่าด้วยกำลัง ๘ ประการ

{๑๑๗} [๒๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำลังมี ๘ ประการนี้ กำลัง ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เด็ก มีการร้องไห้เป็นกำลัง

(๒) มาตุคาม มีความโกรธเป็นกำลัง

(๓) โจร มีอาวุธเป็นกำลัง

(๔) พระราชา มีอิสริยยศเป็นกำลัง

(๕) คนพาล มีการเพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง

(๖) บัณฑิต มีการไม่เพ่งโทษเป็นกำลัง

(๗) พหูสูตบุคคล มีการพิจารณาเป็นกำลัง

(๘) สมณพราหมณ์ มีขันติเป็นกำลัง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำลังมี ๘ ประการนี้แล”

๘. ทุติยพลสูตร

ว่าด้วยกำลัง ๘ ของพระขีณาสพ

{๑๑๘} [๒๘] ครั้งนั้นแล ท่านพระสารีบุตรเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถามท่านพระสารีบุตรว่า “ดูก่อนสารีบุตร กำลัง ของภิกษุผู้ขีณาสพมีเท่าไร ที่ภิกษุผู้ขีณาสพถึงพร้อมแล้วเป็นเหตุให้ปฏิญาณถึงความสิ้นอาสวะทั้งหลายว่า ‘อาสวะทั้งหลายของเราสิ้นแล้ว”ท่านพระสารีบุตรกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ กำลังของภิกษุผู้ขีณาสพมี ๘ ประการ ที่ภิกษุผู้ขีณาสพถึงพร้อมแล้วเป็นเหตุให้ปฏิญาณถึงความสิ้นอาสวะทั้งหลายว่า ‘อาสวะทั้งหลายของเราสิ้นแล้ว’ กำลัง ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ภิกษุผู้ขีณาสพในพระธรรมวินัยนี้เห็นสังขารทั้งปวงดีแล้วโดยความเป็นของไม่เที่ยงด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริง ข้อที่ภิกษุผู้ขีณาสพเห็นสังขารทั้งปวงดีแล้วโดยความเป็นของไม่เที่ยงด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริง นี้เป็นกำลังของภิกษุผู้ขีณาสพ ที่ภิกษุผู้ขีณาสพถึงพร้อมแล้วเป็นเหตุให้ปฏิญาณถึงความสิ้นอาสวะทั้งหลายว่า‘อาสวะทั้งหลายของเราสิ้นแล้ว’ (๑)