พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · วัชชีวรรค
เสขสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวัชชีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ วัชชีวรรค เสขสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๓–๔๕
(๔) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญอาทีนวสัญญา …
(๕) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญปหานสัญญา …
(๖) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญวิราคสัญญา ...
(๗) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญนิโรธสัญญา อยู่เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้ จักตั้งอยู่ในภิกษุทั้งหลาย และภิกษุทั้งหลายยังปรากฏอยู่ในอปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น”
๘. เสขสูตร
ว่าด้วยสาเหตุให้พระเสขะเสื่อมและไม่เสื่อม ๗ ประการ
{๒๖} [๒๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ
- ๑คำว่า สัญญา หมายถึงความกำหนดหมาย แนวความคิดความเข้าใจสำหรับใช้กำหนดพิจารณา ในการเจริญกัมมัฏฐาน ในที่นี้ตรัสไว้ ๗ ประการ คือ (๑) อนิจจสัญญา ความกำหนดหมายความ ไม่เที่ยงแห่งอุปาทานขันธ์ ๕ (๒) อนัตตสัญญา ความกำหนดหมายในความเป็นอนัตตาแห่งธรรม ทั้งปวง (๓) อสุภสัญญา ความกำหนดหมายในความไม่งามแห่งกาย (๔) อาทีนวสัญญา ความ กำหนดหมายในโทษทุกข์ของกายอันมีความเจ็บไข้ต่าง ๆ (๕) ปหานสัญญา ความกำหนดหมาย เพื่อจะละอุปาทานขันธ์ ๕ (๖) วิราคสัญญา ความกำหนดหมายว่าวิราคะคือภาวะจิตที่ปราศจาก ความกำหนัดเป็นธรรมละเอียดประณีต (๗) นิโรธสัญญา ความกำหนดหมายว่านิโรธคือภาวะ ดับสังขารธรรมเป็นธรรมละเอียดประณีต (นัย องฺ.เอกก.อ. ๔๖๙-๔๗๐, องฺ.ฉกฺก.อ.๑๑๖)
- ๒ภิกษุผู้เสขะ หมายถึงภิกษุผู้ยังต้องศึกษาไตรสิกขาได้แก่ พระอริยบุคคล ๗ เบื้องต้นในจำนวน ๘ คือ ท่านผู้ตั้งอยู่ในโสดาปัตติมรรค โสดาปัตติผลหรือท่านผู้เป็นพระโสดาบัน สกทาคามิมรรค สกทาคามิผลหรือท่านผู้เป็นพระสกทาคามี อนาคามิมรรค อนาคามิผลหรือท่านผู้เป็นพระอนาคามี และท่านผู้ตั้งอยู่ในอรหัตมรรค (นัย วิ.อ. ๑/๒๕๗, สํ.ส.อ. ๑๐๑, สํ.ม.อ. ๑๙๕, องฺ.ทุก.อ. ๓๔)
(๑) ความเป็นผู้ยินดีในการงาน (๒) ความเป็นผู้ยินดีในการคุย
(๓) ความเป็นผู้ยินดีในการหลับ
(๔) ความเป็นผู้ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ
(๕) ความเป็นผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย
(๖) ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในโภชนะ
(๗) กิจที่สงฆ์จะพึงทำมีอยู่ในสงฆ์ ภิกษุไม่สำเหนียกในกิจนั้นอย่างนี้ว่า ‘ก็พระเถระผู้รัตตัญญู บวชมานาน เป็นผู้รับภาระมีอยู่ในสงฆ์ ท่านเหล่านั้นจักรับผิดชอบกิจนี้เอง’ จึงขวนขวายด้วยตนเองดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการงาน
(๒) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการคุย
(๓) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการหลับ
(๔) ความเป็นผู้ไม่ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ
(๕) ความเป็นผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย
(๖) ความเป็นผู้รู้จักประมาณในโภชนะ
(๗) กิจที่สงฆ์จะพึงทำมีอยู่ในสงฆ์ ภิกษุสำเหนียกในกิจนั้นอย่างนี้ว่า ‘ก็พระเถระผู้รัตตัญญู บวชมานาน เป็นผู้รับภาระมีอยู่ในสงฆ์ ท่านเหล่านั้นจักรับผิดชอบกิจนี้เอง’ จึงไม่ขวนขวายด้วยตนเองดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผูู้ ูเสขะ”
๙. หานิสูตร
ว่าด้วยสาเหตุที่ทำให้อุบาสกเสื่อมและไม่เสื่อม ๗ ประการ
{๒๗} [๒๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่อุบาสก ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุ (๒) ละเลยการฟังสัทธรรม
(๔) ไม่มากด้วยความเลื่อมใสในภิกษุทั้งที่เป็นเถระ ทั้งที่เป็นผู้ใหม่ ทั้งที่เป็นปานกลาง
(๕) มีจิตคิดแข่งดี จ้องหาข้อผิดฟังธรรม
(๖) แสวงหาบุญเขตอื่นภายนอกศาสนานี้
(๗) ทำสักการะในบุญเขตนั้นก่อน
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่อุบาสก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่อุบาสก ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ไม่ขาดการเยี่ยมเยียนภิกษุ (๒) ไม่ละเลยการฟังสัทธรรม
(๓) ศึกษาในอธิศีล
(๔) มากด้วยความเลื่อมใสในภิกษุทั้งที่เป็นเถระ ทั้งที่เป็นผู้ใหม่ ทั้งที่เป็นปานกลาง
(๕) ไม่มีจิตคิดแข่งดีจ้องหาข้อผิดฟังธรรม
(๖) ไม่แสวงหาบุญเขตอื่นภายนอกศาสนานี้
(๗) ทำสักการะในบุญเขตในศาสนานี้ก่อน
- ๑อธิศีล ในที่นี้ทมายถึงอุดมศีล ได้แก่ ศีล ๕ และศีล ๑๐ (องฺ.สตฺตก.อ.๑๗๘)
จบ เสขสูตร