สัทธิยสูตร เล่ม ๒๓

(๗) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ถึงความหยุดเสียในระหว่างเพราะการบรรลุคุณวิเศษเพียงขั้นต่ำอยู่เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอนไม่มีความเสื่อมเพียงนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้จักตั้งอยู่ในภิกษุทั้งหลาย และภิกษุทั้งหลายยังปรากฏอยู่ในอปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น”

๕. สัทธิยสูตร

ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ

{๒๓} [๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอปริหานิยธรรม ๗ ประการแก่เธอทั้งหลาย ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีศรัทธา ...

(๒) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีหิริ ...

(๓) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีโอตตัปปะ ...

(๔) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นพหูสูต ...

(๕) ภิกษุทั้งหลายจักปรารภความเพียร ...

(๖) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีสติ ...

(๗) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีปัญญา เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้จักตั้งอยู่ในภิกษุทั้งหลาย และภิกษุทั้งหลายยังปรากฏอยู่ในอปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น”

๖. โพธิยสูตร

ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ

{๒๔} [๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอปริหานิยธรรม ๗ ประการแก่เธอทั้งหลาย ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อปริหานิยธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญสติสัมโพชฌงค์ ...

(๒) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ ...

(๓) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญวิริยสัมโพชฌงค์ ...

(๔) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญปีติสัมโพชฌงค์ ...

(๕) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ ...

(๖) ภิกษุทั้งหลายจักเจริญสมาธิสัมโพชฌงค์ ...