อัปปิยสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๓

๒. ทุติยปิยสูตร

ว่าด้วยผู้ไม่เป็นที่รักและเป็นที่รักเพราะธรรม ๗ ประการ

{๒} [๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) เป็นผู้มุ่งลาภ (๒) มุ่งสักการะ

(๓) มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) ไม่มีหิริ

(๕) ไม่มีโอตตัปปะ (๖) มีความริษยา

(๗) มีความตระหนี่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลายดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมเป็นที่รักเป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) ไม่มุ่งลาภ (๒) ไม่มุ่งสักการะ

(๓) ไม่มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) มีหิริ

(๕) มีโอตตัปปะ (๖) ไม่มีความริษยา

(๗) ไม่ตระหนี่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย”

๓. สังขิตตพลสูตร

ว่าด้วยพละ ๗ ประการโดยย่อ

{๓} [๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละมี ๗ ประการนี้ พละ ๗ ประการคือ อะไรบ้าง คือ

(๑) สัทธาพละ กำลังศรัทธา

(๒) วิริยพละ กำลังความเพียร

(๓) หิริพละ กำลังหิริ

(๔) โอตตัปปพละ กำลังโอตตัปปะ

(๕) สติพละ กำลังสติ

(๖) สมาธิพละ กำลังสมาธิ

(๗) ปัญญาพละ กำลังปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละมี ๗ ประการนี้แล”

สัทธาพละ วิริยพละ หิริพละ โอตตัปปพละ สติพละ

สมาธิพละ ปัญญาพละเป็นที่ ๗ ภิกษุผู้มีกำลังด้วยพละ ๗

ประการนี้ จัดเป็นบัณฑิต ย่อมอยู่เป็นสุข

พึงเลือกเฟ้นธรรม โดยแยบคาย บุคคลย่อมเห็นอรรถ

แห่งธรรมแจ้งชัดด้วยปัญญา ความหลุดพ้นแห่งจิต

ย่อมเป็นเหมือนความดับแห่งดวงประทีปฉะนั้นแล