มัจฉริยสูตร เล่ม ๒๓

สตฺติมานิ ภิกฺขเว สญฺโญชนานิ ฯ กตมานิ สตฺต อนุนยสญฺโญชนํ ปฏิฆสญฺโญชนํ ทิฏฺฐิสญฺโญชนํ วิจิกิจฺฉาสญฺโญชนํ มานสญฺโญชนํ อิสฺสาสญฺโญชนํ มจฺฉริยสญฺโญชนํ อิมานิ โข ภิกฺขเว สตฺต สญฺโญชนานีติ ฯ

ธนวคฺโค ปฐโม ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

เทฺวปิยญฺจ ๒ พลํ ธนํ (สํขิตฺตญฺเจว วิตฺถตํ)

อุคฺคสญฺโญชนญฺเจว ๓ ปหานมจฺฉริเยน ๔ จาติ ฯ

_________________

อนุสยวคฺโค ทุติโย

ดูกรภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ ๗ ประการนี้ ๗ ประการเป็นไฉน คือสังโยชน์คือความยินดี ๑ ความยินร้าย ๑ ความเห็นผิด ๑ ความสงสัย ๑ มานะ ๑ ความริษยา ๑ ความตระหนี่ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ ๗ ประการนี้แล ฯ

จบสูตรที่ ๑๐

จบธนวรรคที่ ๑

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อัปปิยสูตรที่ ๑ ๒. อัปปิยสูตรที่ ๒

๓. พลสูตรที่ ๑ ๔. พลสูตรที่ ๒

๕. ธนสูตรที่ ๑ ๖. ธนสูตรที่ ๒

๗. อุคคสูตร ๘. สังโยชนสูตร

๙. ปหานสูตร ๑๐. มัจฉริยสูตร