พลสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓

สตฺติมานิ ภิกฺขเว พลานิ ฯ กตมานิ สตฺต สทฺธาพลํ วิริยพลํ หิรีพลํ โอตฺตปฺปพลํ สติพลํ สมาธิพลํ ปญฺญาพลํ อิมานิ โข ภิกฺขเว สตฺต พลานีติ ฯ

สทฺธาพลํ วิริยพลํ ๑ หิรี ๒ โอตฺตปฺปิยํ พลํ

สติพลํ สมาธิพลํ ๓ ปญฺญา เว สตฺตมํ พลํ

เอเตหิ พลวา ภิกฺขุ สุขํ ชีวติ ปณฺฑิโต

โยนิโส วิจิเน ธมฺมํ ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสติ

ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานํ วิโมกฺโข โหติ เจตโสติ ฯ

๑ ม. โหติ ฯ เอวมีทิเสสุ ฐาเนสุปิ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย พละ ๗ ประการนี้ ๗ ประการเป็นไฉน คือ ศรัทธาพละวิริยพละ หิริพละ โอตตัปปพละ สติพละ สมาธิพละ ปัญญาพละดูกรภิกษุทั้งหลาย พละ ๗ประการนี้แล ฯ

ศรัทธาพละ วิริยพละ หิริพละ โอตตัปปพละ สติพละ

สมาธิพละ ปัญญาพละเป็นที่ ๗ ภิกษุผู้มีพละด้วยพละ ๗

ประการนี้ เป็นบัณฑิตย่อมอยู่เป็นสุข พึงเลือกเฟ้นธรรม

โดยแยบคาย ย่อมเห็นอรรถแห่งธรรมชัดด้วยปัญญา ความ

หลุดพ้นแห่งจิต (จริมกจิต) คือ ความดับของภิกษุนั้น

ย่อมมีได้ เหมือนความดับแห่งประทีป ฉะนั้น ฯ

จบสูตรที่ ๓