๕. อนุกัมปกสูตร เล่ม ๒๒

ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อาวาสิโก ภิกฺขุ คิหึ (๑) อนุกมฺปติ. กตเมหิ ปญฺจหิ? อธิสีเลสุ (๒) สมาทเปติ. ธมฺมทสฺสเน นิเวเสติ. คิลานเก อุปสงฺกมิตฺวา สตึ อุปฺปาเทติ “อรหคฺคตํ อายสฺมนฺโต สตึ อุปฏฺฐาเปถา”ติ. มหา โข ปน ภิกฺขุสํโฆ อภิกฺกนฺโต นานาเวรชฺชกา ภิกฺขู, คิหีนํ อุปสงฺกมิตฺวา อาโรเจติ “มหา โข อาวุโส ภิกฺขุสํโฆ อภิกฺกนฺโต นานาเวรชฺชกา ภิกฺขู, กโรถ ปุญฺญานิ, สมโย ปุญฺญานิ กาตุนฺ”ติ. ยํ โข ปนสฺส โภชนํ เทนฺติ ลูขํ วา ปณีตํ วา, ตํ อตฺตนา ปริภุญฺชติ, สทฺธาเทยฺยํ น วินิปาเตติ. อิเมหิ โข ภิกฺขเว ปญฺจหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อาวาสิโก ภิกฺขุ คิหึ (๑) อนุกมฺปตีติ. ปญฺจมํ.

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเจ้าอาวาสประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อม อนุเคราะห์คฤหัสถ์ได้

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุเจ้าอาวาส

๑. ให้คฤหัสถ์สมาทานอธิศีล

๒. ให้คฤหัสถ์ตั้งอยู่ในการเห็นธรรม

๓. เข้าไปหาคฤหัสถ์ผู้เป็นไข้ให้สติว่า ‘ท่านทั้งหลายจงตั้งสติไว้ต่อพระ รัตนตรัยที่ควรแก่สักการะ’ และเมื่อภิกษุสงฆ์จำนวนมากเข้ามาถึง หรือภิกษุจากต่างแคว้นเข้ามาถึง เธอเข้าไปบอกพวกคฤหัสถ์ว่า ‘ผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุสงฆ์จำนวนมากเข้ามาถึงแล้ว ภิกษุจากต่าง แคว้นเข้ามาถึงแล้ว ขอเชิญพวกท่านทำบุญเถิด นี้เป็นกาลสมัยที่ จะทำบุญ’๔. ฉันโภชนะที่พวกคฤหัสถ์นำมาถวาย จะเลวหรือประณีตก็ตาม ด้วยตนเอง

๕. ไม่ทำศรัทธาไทยให้ตกไป

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเจ้าอาวาสประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อม อนุเคราะห์คฤหัสถ์ได้

อนุกัมปสูตรที่ ๕ จบ