arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · อักโกสกวรรค

๓. สีลสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอักโกสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ อักโกสกวรรค สีลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๕๔–๓๕๖

หน้า ๓๕๔

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดก่อความบาดหมาง ก่อความทะเลาะ ก่อความวิวาท ก่อความอื้อฉาว ก่ออธิกรณ์ในสงฆ์ ภิกษุนั้นพึงหวังได้รับโทษ ๕ ประการนี้แล”

๓. สีลสูตร

ว่าด้วยโทษของความทุศีลและคุณของศีล

{๒๑๓} [๒๑๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษแห่งศีลวิบัติของคนทุศีลมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนทุศีลผู้มีศีลวิบัติในโลกนี้ย่อมเข้าถึงความเสื่อม แห่งโภคทรัพย์ใหญ่หลวง ซึ่งมีความประมาทเป็นเหตุ นี้เป็นโทษประการ ที่ ๑ แห่งศีลวิบัติของคนทุศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ ชื่อเสียงอันต่ำช้าของคนทุศีลผู้มี ศีลวิบัติย่อมฟุ้งขจรไป นี้เป็นโทษประการที่ ๒ แห่งศีลวิบัติของคนทุศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนทุศีลผู้มีศีลวิบัติเข้าไปยังบริษัท ใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นขัตติยบริษัทก็ตาม พราหมณบริษัทก็ตาม คฤหบดีบริษัท ก็ตาม สมณบริษัทก็ตาม ย่อมเป็นผู้ไม่แกล้วกล้า ขวยเขินเข้าไปยังบริษัท นั้น ๆ นี้เป็นโทษประการที่ ๓ แห่งศีลวิบัติของคนทุศีลอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนทุศีลผู้มีศีลวิบัติย่อมเป็นผู้หลงทำกาละ นี้เป็นโทษประการที่ ๔ แห่งศีลวิบัติของคนทุศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนทุศีลผู้มีศีลวิบัติหลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก นี้เป็นโทษประการที่ ๕ แห่งศีลวิบัติ ของคนทุศีล

หน้า ๓๕๕

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษแห่งศีลวิบัติของคนทุศีลมี ๕ ประการนี้แล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์แห่งศีลสมบัติของคนมีศีลมี ๕ ประการนี้อานิสงส์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนมีศีลผู้ถึงพร้อมด้วยศีลในโลกนี้ย่อมได้กอง โภคทรัพย์ใหญ่หลวง ซึ่งมีความไม่ประมาทเป็นเหตุ นี้เป็นอานิสงส์ประการ ที่ ๑ แห่งศีลสมบัติของคนมีศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ ชื่อเสียงอันดีงามของคนมีศีลผู้ถึง พร้อมด้วยศีลย่อมฟุ้งขจรไป นี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๒ แห่งศีลสมบัติของ คนมีศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนมีศีลผู้ถึงพร้อมด้วยศีลเข้าไปยังบริษัทใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นขัตติยบริษัทก็ตาม พราหมณบริษัทก็ตาม คฤหบดีบริษัทก็ตาม สมณบริษัทก็ตาม ย่อมเป็นผู้แกล้วกล้า ไม่ขวยเขินเข้าไปยังบริษัทนั้น ๆ นี้เป็นอานิสงส์ข้อที่ ๓ แห่งศีลสมบัติของคนมีศีลอีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนมีศีลผู้ถึงพร้อมด้วยศีลย่อม เป็นผู้ไม่หลงทำกาละ นี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๔ แห่งศีลสมบัติของคนมีศีล

อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย คือ คนมีศีลผู้ถึงพร้อมด้วยศีลหลังจาก ตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ นี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๕ แห่งศีลสมบัติ ของคนมีศีล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์แห่งศีลสมบัติของคนมีศีลมี ๕ ประการ นี้แล”

หน้า ๓๕๖

๔. พหุภาณีสูตร

ว่าด้วยคุณและโทษของการพูด

{๒๑๔} [๒๑๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้มีอยู่ในบุคคลผู้พูดมาก โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) พูดเท็จ (๒) พูดส่อเสียด

(๓) พูดคำหยาบ (๔) พูดเพ้อเจ้อ

(๕) หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้แลมีอยู่ในบุคคลผู้พูดมาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๕ ประการนี้มีอยู่ในบุคคลผู้พูดพอประมาณ อานิสงส์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ไม่พูดเท็จ (๒) ไม่พูดส่อเสียด

(๓) ไม่พูดคำหยาบ (๔) ไม่พูดเพ้อเจ้อ

(๕) หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๕ ประการนี้แล มีอยู่ในบุคคลผู้พูดพอประมาณ”

๕. ปฐมอขันติสูตร

ว่าด้วยโทษของอขันติและคุณของขันติ สูตรที่ ๑

{๒๑๕} [๒๑๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษของความไม่อดทนมี ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑บุคคลผู้พูดมาก (พหุภาณี) ในที่นี้หมายถึงบุคคลผู้พูดโดยไม่คิดด้วยปัญญา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘๙)
  2. ๒บุคคลผู้พูดพอประมาณ (มนฺตภาณี) หมายถึงบุคคลผู้พูดโดยคิดด้วยปัญญา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘๙)

จบ ๓. สีลสูตร