พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · สุมนวรรค
๑๐. สาลสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในสุมนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ สุมนวรรค สาลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๖๖–๖๗
๑๐. มหาสาลปุตตสูตร
ว่าด้วยความเจริญ ๕ ประการ
{๔๐} [๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ต้นสาละใหญ่อาศัยขุนเขาหิมวันต์ ย่อม เจริญด้วยความเจริญ ๕ ประการ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ย่อมเจริญด้วยกิ่งและใบ (๒) ย่อมเจริญด้วยเปลือก
(๓) ย่อมเจริญด้วยกะเทาะ (๔) ย่อมเจริญด้วยกระพี้
(๕) ย่อมเจริญด้วยแก่น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ต้นสาละใหญ่อาศัยขุนเขาหิมวันต์ ย่อมเจริญด้วยความเจริญ ๕ ประการนี้แล ฉันใด คนภายในอาศัยเจ้าบ้านผู้มีศรัทธา ย่อมเจริญด้วยความเจริญ ๕ ประการ ฉันนั้นเหมือนกันแล ๕ ประการคือ อะไรบ้าง คือ
(๑) ย่อมเจริญด้วยศรัทธา (๒) ย่อมเจริญด้วยศีล
(๓) ย่อมเจริญด้วยสุตะ (๔) ย่อมเจริญด้วยจาคะ
(๕) ย่อมเจริญด้วยปัญญา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนภายในอาศัยเจ้าบ้านผู้มีศรัทธา ย่อมเจริญด้วย ความเจริญ ๕ ประการนี้แล”
ต้นไม้ทั้งหลายอาศัยภูเขาศิลาล้วนในป่าใหญ่ ย่อม
เจริญขึ้นเป็นไม้ใหญ่ระดับเจ้าป่า ฉันใด บุตร ภรรยา มิตร
อำมาตย์ หมู่ญาติ และคนที่เข้าไปอาศัยเลี้ยงชีพทั้งหลาย
ในโลกนี้ก็ได้อาศัยกุลบุตรผู้มีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล
จึงเจริญได้ฉันนั้นหมือนกัน
ผู้มีปัญญาประจักษ์เห็นศีล จาคะ และสุจริตธรรม
ของกุลบุตรผู้มีศีลนั้นอยู่ ย่อมประพฤติตามเขา ครั้น
ประพฤติธรรมอันเป็นที่ไปสู่สุคติสวรรค์ในโลกนี้แล้ว ย่อม
เป็นผู้เพลิดเพลิน เพียบพร้อมด้วยกามคุณ บันเทิงอยู่ใน
เทวโลกแล
จบ สุมนวรรคที่ ๔
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สุมนสูตร ๒. จุนทีสูตร
๓. อุคคหสูตร ๔. สีหเสนาปติสูตร
๕. ทานานิสังสสูตร ๖. กาลทานสูตร
๗. โภชนทานสูตร ๘. สัทธานิสังสสูตร
๙. ปุตตสูตร ๑๐. มหาสาลปุตตสูตร
๕. มุณฑราชวรรค
๑. อาทิยสูตร
ว่าด้วยประโยชน์ที่พึงได้จากโภคทรัพย์
[๔๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน
{๔๑} อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล อนาถ บิณฑิกคฤหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคม พระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสกะอนาถบิณฑิกคฤหบดีว่า
จบ ๑๐. สาลสูตร