arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · มุณฑราชวรรค

๖. สัมปทาสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในมุณฑราชวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๖. สมฺปทาสุตฺต

๖. สัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ มุณฑราชวรรค สัมปทาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๔๘–๔๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๗๕–๗๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิมา ภิกฺขเว สมฺปทา. กตมา ปญฺจ? สทฺธาสมฺปทา สีลสมฺปทา สุตสมฺปทา จาคสมฺปทา ปญฺญาสมฺปทา. อิมา โข ภิกฺขเว ปญฺจ สมฺปทาติ. ฉฏฺฐํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา (ความถึงพร้อม) ๕ ประการนี้

สัมปทา ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สัทธาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา)

๒. สีลสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศีล)

๓. สุตสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยสุตะ)

๔. จาคสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยจาคะ)

๕. ปัญญาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยปัญญา)

ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้แล

สัมปทาสูตรที่ ๖ จบ

จบ ๖. สัมปทาสูตร