arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · ผาสุวิหารวรรค

๒. สังกิตสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในผาสุวิหารวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ ผาสุวิหารวรรค สังกิตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๗๙–๑๘๐

หน้า ๑๗๙

ความครั่นคร้ามอย่างใดย่อมมีแก่ผู้ด้อยปัญญา ความครั่นคร้ามอย่างนั้น ย่อมจะไม่มีแก่ผู้มีปัญญา ฉะนั้น ธรรมนี้จึงจัดเป็นเวสารัชชกรณธรรม แห่งภิกษุผู้เสขะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวสารัชชกรณธรรมแห่งภิกษุผู้เสขะมี ๕ ประการ นี้แล”

๒. อุสสังกิตสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำให้เป็นคนน่ารังเกียจสงสัย ๕ ประการ

{๑๐๒} [๑๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อม เป็นที่รังเกียจสงสัยว่าเป็นภิกษุเลว แม้จะเป็นผู้มีอกุปปธรรม ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) มีหญิงแพศยา เป็นที่โคจร <*>

(๒) มีหญิงม่ายเป็นที่โคจร

(๓) มีสาวเทื้อเป็นที่โคจร

(๔) มีบัณเฑาะก์เป็นที่โคจร

(๕) มีภิกษุณีเป็นที่โคจร

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อม เป็นที่รังเกียจสงสัยว่าเป็นภิกษุเลว แม้จะเป็นผู้มีอกุปปธรรม”

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ผู้มีอกุปปธรรม คือผู้มีธรรมอันไม่กำเริบ หมายถึงพระอรหันตขีณาสพ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๖)
  2. ๒หญิงแพศยา หมายถึงหญิงผู้อาศัยรูปร่างของตนเลี้ยงชีพ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๖)
  3. ๓เป็นที่โคจร หมายถึงเป็นที่แวะเวียนไปมาหาสู่ประจำ คือมีการไปสู่เรือนของหญิงแพศยาเป็นต้น นั้นเนือง ๆ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๔๖)
  4. <๓> - ผู้รวบรวม
หน้า ๑๘๐

๓. มหาโจรสูตร

ว่าด้วยองค์แห่งมหาโจร ๕ ประการ

{๑๐๓} [๑๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรประกอบด้วยองค์ ๕ ประการ ย่อมตัดช่องย่องเบาบ้าง ปล้นไม่ให้เหลือบ้าง ทำการล้อมเรือนหลังเดียวแล้วปล้น บ้าง ปล้นในทางเปลี่ยวบ้าง องค์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ มหาโจรในโลกนี้

(๑) เป็นผู้อาศัยที่อันไม่ราบเรียบ (๒) เป็นผู้อาศัยที่รกชัฏ

(๓) เป็นผู้อาศัยบุคคลผู้มีกำลัง (๔) เป็นผู้ใช้จ่ายโภคทรัพย์

(๕) เป็นผู้เที่ยวไปคนเดียว

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็มหาโจรเป็นผู้อาศัยที่อันไม่ราบเรียบอย่างไร คือ มหาโจรในโลกนี้ย่อมอาศัยเกาะกลางนํ้าหรือซอกเขา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหา โจรเป็นผู้อาศัยที่อันไม่ราบเรียบอย่างนี้แล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็มหาโจรเป็นผู้อาศัยที่รกชัฏอย่างไร คือ มหาโจร ในโลกนี้ย่อมอาศัยพงหญ้ารก ๆ บ้าง ต้นไม้รก ๆ บ้าง ตลิ่งบ้าง ราวไพรใหญ่ บ้าง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรเป็นผู้อาศัยที่รกชัฏอย่างนี้แล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็มหาโจรเป็นผู้อาศัยบุคคลผู้มีกำลังอย่างไร คือ มหาโจรในโลกนี้ย่อมอาศัยพระราชาหรือราชมหาอำมาตย์ เขาคิดอย่างนี้ว่า ‘ถ้าใครจักกล่าวหาอะไรเรา พระราชาหรือราชมหาอำมาตย์เหล่านี้ก็จักช่วยกัน ปกปิดความผิดของเราแล้วว่าคดีความให้’ ดังนี้ ถ้าใครกล่าวหาอะไรมหาโจร นั้นเข้าพระราชาและราชมหาอำมาตย์เหล่านั้นต่างก็จะช่วยกันปกปิดความ ผิดของมหาโจรนั้นแล้วว่าคดีความให้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาโจรเป็นผู้ อาศัยบุคคลผู้มีกำลังอย่างนี้แล

จบ ๒. สังกิตสูตร