๒. คารวสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๒

มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่บำเพ็ญเสขธรรมให้บริบูรณ์แล้วจักรักษาศีล ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่รักษาศีลให้บริบูรณ์แล้วจักอบรมสัมมาทิฏฐิ ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่อบรมสัมมา ทิฏฐิให้บริบูรณ์แล้วจักเจริญสัมมาสมาธิ ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุมีความเคารพ มีความยำเกรง มีความประพฤติเสมอในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ จักบำเพ็ญธรรมคืออภิสมาจาริกวัตร ให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุบำเพ็ญธรรมคือ อภิสมาจาริกวัตรให้บริบูรณได้แล้วจักบำเพ็ญเสขธรรมให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็น ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุบำเพ็ญเสขธรรมให้บริบูรณ์ได้แล้วจักรักษาศีลให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุรักษาศีลให้บริบูรณ์ได้แล้วจักอบรม สัมมาทิฏฐิให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุอบรมสัมมาทิฏฐิให้ บริบูรณ์ได้แล้ว จักเจริญสัมมาสมาธิให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้”

๒. ทุติยคารวสูตร

ว่าด้วยฐานะที่มีไม่ได้และมีได้ สูตรที่ ๒

{๒๒} [๒๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุไม่มีความเคารพ ไม่มีความ ยำเกรง ไม่มีความประพฤติเสมอในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ จักบำเพ็ญธรรมคืออภิสมาจาริกวัตรให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่บำเพ็ญ ธรรมคืออภิสมาจาริกวัตรให้บริบูรณ์แล้วจักบำเพ็ญเสขธรรม ให้บริบูรณ์ได้นั้น

มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่บำเพ็ญเสขธรรมให้บริบูรณ์แล้วจักรักษา ศีลขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุไม่รักษาศีลขันธ์ให้ บริบูรณ์แล้วจักเจริญสมาธิขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ ภิกษุไม่เจริญสมาธิขันธ์ให้บริบูรณ์แล้วจักบำเพ็ญปัญญาขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น มิใช่ฐานะที่จะมีได้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุมีความเคารพ มีความยำเกรง มีความประพฤติเสมอในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ จักบำเพ็ญธรรมคืออภิสมาจาริกวัตร ให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุบำเพ็ญธรรมคืออภิสมาจาริก วัตรให้บริบูรณ์ได้แล้วจักบำเพ็ญเสขธรรมให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุบำเพ็ญธรรมของเสขบุคคลให้บริบูรณ์แล้วจักรักษาศีลขันธ์ให้บริบูรณ์ ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุรักษาศีลขันธ์ให้บริบูรณ์แล้วจักเจริญ สมาธิขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ข้อที่ภิกษุเจริญสมาธิขันธ์ให้ บริบูรณ์แล้วจักบำเพ็ญปัญญาขันธ์ให้บริบูรณ์ได้นั้น เป็นฐานะที่จะมีได้”

๓. อุปกิเลสสูตร

ว่าด้วยเรื่องอุปกิเลส ๕

{๒๓} [๒๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เครื่องเศร้าหมองแห่งทองซึ่งเป็นเหตุที่ทำ ให้ทองเศร้าหมองแล้วย่อมไม่อ่อน ไม่ควรแก่การงาน ไม่ผุดผ่อง ยังแตกง่ายและใข้งานไม่ได้ดี มี ๕ ประการ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เหล็ก (๒) โลหะ (๓) ดีบุก (๔) ตะกั่ว (๕) เงิน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เครื่องเศร้าหมองแห่งทอง ๕ ประการนี้แลซึ่งเป็น เหตุที่ทำให้ทองเศร้าหมองแล้วย่อมไม่อ่อน ไม่ควรแก่การงาน ไม่ผุดผ่อง ยัง แตกง่าย และใช้งานไม่ได้ดี เมื่อใดทองพ้นจากเครื่องเศร้าหมอง ๕ ประการ