พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · นิวรณวรรค
๙. ทุลลภสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในนิวรณวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ นิวรณวรรค ทุลลภสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๑๓–๑๑๓
๙. ปฐมวุฑฒปัพพชิตสูตร
ว่าด้วยธรรมที่หาได้ยากสำหรับผู้บวชเมื่อแก่
{๕๙} [๕๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ที่ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ หาได้ยาก ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่(๑) ที่เป็นคนละเอียด หาได้ยาก
(๒) ที่เป็นผู้มีมารยาทสมบูรณ์ หาได้ยาก
(๓) ที่เป็นพหูสูต หาได้ยาก
(๔) ที่เป็นธรรมกถึก หาได้ยาก
(๕) ที่เป็นวินัยธร หาได้ยาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ที่ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ นี้แล หาได้ยาก”
๑๐. ทุติยวุฑฒปัพพชิตสูตร
ว่าด้วยธรรมที่หาได้ยากสำหรับผู้บวชเมื่อแก่
{๖๐} [๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ที่ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ หาได้ยาก ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุที่บวชเมื่อแก่(๑) ที่เป็นผู้ว่าง่าย หาได้ยาก
(๒) ที่เป็นผู้คงแก่เรียน หาได้ยาก
(๓) ที่เป็นผู้รับโอวาทด้วยความเคารพ หาได้ยาก
(๔) ที่เป็นธรรมกถึก หาได้ยาก
(๕) ที่เป็นวินัยธร หาได้ยาก
จบ ๙. ทุลลภสูตร ที่ ๑