พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · กิมพิลวรรค
๒. ธัมมัสสวนสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกิมพิลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ กิมพิลวรรค ธัมมัสสวนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๔๕–๓๔๕
ความเคารพ มีความยำเกรงกันและกัน ดูก่อนกิมพิละ นี้แลเป็นหตุ <*> เป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมดำรงอยู่ได้นาน เมื่อตถาคตปรินิพพานไป”
๒. ธัมมัสสวนสูตร
ว่าด้วยอานิสงส์แห่งการฟังธรรม ๕ ประการ
{๒๐๒} [๒๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการฟังธรรมมี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้ฟังย่อมได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง
(๒) ย่อมเข้าใจชัดถึงสิ่งที่ได้ฟังแล้ว
(๓) ย่อมบรรเทาความสงสัยเสียได้
(๔) ย่อมทำความเห็นให้ตรง
(๕) จิตของผู้ฟังย่อมผ่องใส
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการฟังธรรมมี ๕ ประการนี้แล”
๓. อัสสาชานิยสูตร
ว่าด้วยองค์ ๕ ของม้าอาชาไนย
{๒๐๓} [๒๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ม้าอาชาไนยตัวงามของพระราชา ประกอบด้วยองค์คุณ ๕ ประการ ย่อมควรแก่พระราชา ควรเป็นม้าต้น นับว่าเป็นราชพาหนะได้ องค์คุณ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ซื่อตรง (๒) ว่องไว
(๓) นุ่มนวล (๔) อดทน
(๕) สงบเสงี่ยม
- เหตุ - ผู้รวบรวม
จบ ๒. ธัมมัสสวนสูตร