พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · กิมพิลวรรค
๑. กิมพิลสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในกิมพิลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ กิมพิลวรรค กิมพิลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๔๔–๓๔๕
๕. ปัญจมปัณณาสก์
(๒๑) ๑. กิมพิลวรรค
๑. กิมพิลสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยทำให้ศาสนาเสื่อม
{๒๐๑} [๒๐๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน ใกล้เมืองกิมิลา ครั้งนั้น ท่านพระกิมพิละเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอแลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ ทำให้พระสัทธรรมดำรงอยู่ไม่ได้นาน เมื่อพระตถาคตปรินิพพานไป”พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนกิมพิละ เมื่อตถาคตปรินิพพานไป พวกภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาในธรรมวินัยนี้เป็นผู้ไม่มีความเคารพ ไม่มี ความยำเกรงในพระศาสดา เป็นผู้ไม่มีความเคารพไม่มีความยำเกรงในพระธรรม เป็นผู้ไม่มีความเคารพไม่มีความยำเกรงในพระสงฆ์ เป็นผู้ไม่มีความ เคารพไม่มีความยำเกรงในสิกขา เป็นผู้ไม่มีความเคารพไม่มีความยำเกรงกัน และกัน ดูก่อนกิมพิละ นี้แลเป็นหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรม ดำรงอยู่ ไม่ได้นาน เมื่อตถาคตปรินิพพานไป”“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็อะไรเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรม ดำรงอยู่ได้นาน เมื่อพระตถาคตปรินิพพานไป”
“ดูก่อนกิมพิละ เมื่อตถาคตปรินิพพานไป พวกภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาในธรรมวินัยนี้เป็นผู้มีความเคารพมีความยำเกรงในพระศาสดา เป็น ผู้มีความเคารพมีความยำเกรงในพระธรรม เป็นผู้มีความเคารพมีความ ยำเกรงในพระสงฆ์ เป็นผู้มีความเคารพมีความยำเกรงในสิกขา เป็นผู้มี
ความเคารพ มีความยำเกรงกันและกัน ดูก่อนกิมพิละ นี้แลเป็นหตุ <*> เป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมดำรงอยู่ได้นาน เมื่อตถาคตปรินิพพานไป”
๒. ธัมมัสสวนสูตร
ว่าด้วยอานิสงส์แห่งการฟังธรรม ๕ ประการ
{๒๐๒} [๒๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการฟังธรรมมี ๕ ประการนี้ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้ฟังย่อมได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง
(๒) ย่อมเข้าใจชัดถึงสิ่งที่ได้ฟังแล้ว
(๓) ย่อมบรรเทาความสงสัยเสียได้
(๔) ย่อมทำความเห็นให้ตรง
(๕) จิตของผู้ฟังย่อมผ่องใส
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการฟังธรรมมี ๕ ประการนี้แล”
๓. อัสสาชานิยสูตร
ว่าด้วยองค์ ๕ ของม้าอาชาไนย
{๒๐๓} [๒๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ม้าอาชาไนยตัวงามของพระราชา ประกอบด้วยองค์คุณ ๕ ประการ ย่อมควรแก่พระราชา ควรเป็นม้าต้น นับว่าเป็นราชพาหนะได้ องค์คุณ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ซื่อตรง (๒) ว่องไว
(๓) นุ่มนวล (๔) อดทน
(๕) สงบเสงี่ยม
- เหตุ - ผู้รวบรวม
จบ ๑. กิมพิลสูตร