arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ · ปัญจาลวรรค

ทิฏฐธัมมิกสูตร เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปัญจาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ ปัญจาลวรรค ทิฏฐธัมมิกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๕๘๑–๕๘๓

หน้า ๕๘๑

๙. ตทังคนิพพานสูตร

ว่าด้วยตทังคนิพพาน

{๒๕๔} [๕๐] พระอุทายีถามว่า “ดูก่อนอาวุโส พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่า ‘ตทังคนิพพาน ตทังคนิพพาน ’ ดังนี้ ...”

๑๐. ทิฏฐธัมมนิพพานสูตร

ว่าด้วยทิฏฐธัมมนิพพาน

{๒๕๕} [๕๑] พระอุทายีถามว่า “ดูก่อนอาวุโส พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่า ‘ทิฏฐธัมมนิพพาน ทิฏฐธัมมนิพพาน ’ ดังนี้ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยายเพียงเท่าไรหนอแล พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสเรียกว่าทิฏฐธัมมนิพพาน”พระอานนท์ตอบว่า “ดูก่อนอาวุโส ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้สงัดแล้ว จากกาม ... บรรลุปฐมฌานอยู่ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยายแม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่าทิฏฐธัมมนิพพาน ...

อีกข้อหนึ่ง อาวุโส ภิกษุบรรลุสัญญาเวทยิตนิโรธเพราะล่วงเนวสัญญานาสัญญายตนะได้โดยประการทั้งปวง และอาสวะทั้งหลายของเธอก็สิ้นไป เพราะเห็นด้วยปัญญา ดูก่อนอาวุโส โดยนิปปริยายแม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่าทิฏฐธัมมนิพพาน”

จบ ปัญจาลวรรคที่ ๕

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑คำว่า นิพพาน ในที่นี้หมายถึงภาวะที่ดับกิเลสได้สิ้นเชิง ส่วนคำว่า ปรินิพพาน เป็นไวพจน์ (คำใช้แทน)ของคำว่านิพพาน (องฺ.นวก.อ. ๓๑๖)
  2. ๒ตทังคนิพพาน <*> หมายถึงภาวะที่ดับกิเลสได้ด้วยองค์ฌานนั้นๆมีปฐมฌานเป็นต้น ทิฏฐธัมมนิพพาน <**> หมายถึงภาวะที่ดับกิเลสได้ในอัตภาพชาติปัจจุบันนี้ (องฺ.นวก.อ. ๓๑๗)
  3. <*> ข้อนี้อยู่ในหน้าถัดไป - ผู้รวบรวม
  4. <**> คำนี้อยู่ในหน้าถัดไป - ผู้รวบรวม
หน้า ๕๘๒

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปัญจาลสูตร ๒. กายสักขิสูตร

๓. ปัญญาวิมุตตสูตร ๔. อุภโตภาควิมุตตสูตร

๕. สันทิฏฐิกธัมมสูตร ๖. สันทิฏฐิกนิพพานสูตร

๗. นิพพานสูตร ๘. ปรินิพพานสูตร

๙. ตทังคนิพพานสูตร ๑๐. ทิฏฐธัมมนิพพานสูตร

จบ ปฐมปัณณาสก์

หน้า ๕๘๓

๒. ทุติยปัณณาสก์

(๖) ๑. เขมวรรค

๑. เขมสูตร

ว่าด้วยเหตุที่เรียกว่าธรรมอันเกษม

{๒๕๖} [๕๒] พระอุทายีถามว่า “ดูก่อนอาวุโส พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่า ‘เขมะ เขมะ ’ <*> ดังนี้ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยายเพียงเท่าไรหนอแล พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสเรียกว่าเขมะ”พระอานนท์ตอบว่า “ดูก่อนอาวุโส ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้สงัดแล้วจากกาม ... บรรลุปฐมฌานอยู่ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยายแม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่าเขมะ ...

อีกข้อหนึ่ง อาวุโส ภิกษุบรรลุสัญญาเวทยิตนิโรธเพราะล่วงเนวสัญญานาสัญญายตนะได้โดยประการทั้งปวง และอาสวะทั้งหลายของเธอก็สิ้นไป เพราะเห็นด้วยปัญญา ดูก่อนอาวุโส โดยนิปปริยายแม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่าเขมะ”

๒. เขมปัตตสูตร

ว่าด้วยเหตุที่เรียกว่าผู้บรรลุธรรมอันเกษม

{๒๕๗} [๕๓] พระอุทายีถามว่า “ดูก่อนอาวุโส พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่า ‘เขมปัตตะ เขมปัตตะ (ผู้บรรลุธรรมอันเกษม)’ ดังนี้ ...”

จบ ทิฏฐธัมมิกสูตร