พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ปัณณาสก์ที่ ๒ · อากังขวรรค
อิฏฐสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอากังขวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ปัณณาสก์ที่ ๒ อากังขวรรค อิฏฐสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๑๓๒–๑๓๓
๓. อิฏฐธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมที่น่าปรารถนาหาได้ยาก ๑๐ ประการ
{๗๓} [๗๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้เป็นธรรมที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลก ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) โภคสมบัติ (๒) ผิวพรรณ
(๓) ความไม่มีโรค (๔) ศีล
(๕) พรหมจรรย์ (๖) มิตร
(๗) ความเป็นพหูสูต (๘) ปัญญา
(๙) ธรรม (๑๐) สวรรค์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แลเป็นธรรมที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการเป็นอันตรายต่อธรรม ๑๐ ประการที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกเหล่านี้ คือ(๑) ความเกียจคร้าน ความไม่ขยันหมั่นเพียร เป็นอันตรายต่อโภคสมบัติ
(๒) การไม่ประดับ การไม่ตกแต่ง เป็นอันตรายต่อผิวพรรณ
(๓) การไม่ทำสิ่งที่สบาย เป็นอันตรายต่อความไม่มีโรค
(๔) การมีมิตรชั่ว เป็นอันตรายต่อศีล
(๕) การไม่สำรวมอินทรีย์ เป็นอันตรายต่อพรหมจรรย์
(๖) การแกล้งกล่าวให้คลาดจากความจริง เป็นอันตรายต่อมิตร
(๗) การไม่ทำการสาธยาย เป็นอันตรายต่อความเป็นพหูสูต
(๘) การไม่ฟังด้วยดี ไม่สอบถาม เป็นอันตรายต่อปัญญา
(๙) การไม่ประกอบความเพียร การไม่พิจารณา เป็นอันตรายต่อธรรม
(๑๐) การปฏิบัติผิด เป็นอันตรายต่อสวรรค์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้เป็นอันตรายต่อธรรม ๑๐ ประการที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกเหล่านี้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการเป็นอาหารของธรรม ๑๐ ประการ ที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกเหล่านี้ คือ(๑) ความไม่เกียจคร้าน ความขยันหมั่นเพียร เป็นอาหารของโภคสมบัติ
(๒) การประดับ การตกแต่งร่างกายเป็นอาหารของผิวพรรณ
(๓) การทำสิ่งที่สบาย เป็นอาหารของความไม่มีโรค
(๔) การมีมิตรดี เป็นอาหารของศีล
(๕) การสำรวมอินทรีย์ เป็นอาหารของพรหมจรรย์
(๖) การไม่แกล้งกล่าวให้คลาดจากความจริง เป็นอาหารของมิตร
(๗) การทำการสาธยาย เป็นอาหารของความเป็นพหูสูต
(๘) การฟังด้วยดี การสอบถาม เป็นอาหารของปัญญา
(๙) การประกอบความเพียร การพิจารณา เป็นอาหารของธรรม
(๑๐) การปฏิบัติชอบ เป็นอาหารของสวรรค์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้เป็นอาหารของธรรม ๑๐ ประการที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้ยากในโลกเหล่านี้”--------------------------------
๔. วัฑฒิสูตร
ว่าด้วยความเจริญ ๑๐ ประการ
{๗๔} [๗๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกเมื่อเจริญด้วยความเจริญ ๑๐ ประการ ย่อมเจริญด้วยความเจริญอันประเสริฐ และเป็นผู้ถือเอาสิ่งที่เป็นสาระสิ่งที่ประเสริฐแห่งกายได้ ความเจริญ ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เจริญด้วยนาและสวน
(๒) เจริญด้วยทรัพย์และข้าวเปลือก
(๓) เจริญด้วยบุตรและภรรยา
(๔) เจริญด้วยทาส กรรมกร คนใช้
(๕) เจริญด้วยสัตว์สี่เท้า (๖) เจริญด้วยศรัทธา
(๗) เจริญด้วยศีล (๘) เจริญด้วยสุตะ
(๙) เจริญด้วยจาคะ (๑๐) เจริญด้วยปัญญา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกเมื่อเจริญด้วยความเจริญ ๑๐ ประการ เหล่านี้ ย่อมเจริญด้วยความเจริญอันประเสริฐ และเป็นผู้ถือเอาสิ่งที่เป็นสาระสิ่งที่ประเสริฐแห่งกายได้”ในโลกนี้ บุคคลใดเจริญด้วยทรัพย์ ข้าวเปลือก บุตร ภรรยา และสัตว์สี่เท้า บุคคลนั้นย่อมเป็นผู้มีโชค มียศ เป็นผู้อันญาติ มิตรและพระราชาบูชาแล้วในโลกนี้ บุคคลใดเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา บุคคลเช่นนั้นจัดเป็นสัตบุรุษ มีปัญญาเห็น ประจักษ์ย่อมเจริญด้วยความเจริญทั้งสองประการในปัจจุบัน
จบ อิฏฐสูตร