พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · อักโกสวรรค
สรีรัฏฐธรรมสูตร เล่ม ๒๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอักโกสวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ อักโกสวรรค สรีรัฏฐธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๘๗–๘๗
๙. สรีรัฏฐธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมอันตั้งอยู่ในสรีระ ๑๐ ประการ
{๔๙} [๔๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมที่ตั้งอยู่ในสรีระ ๑๐ ประการเหล่านี้ อันบรรพชิตพึงพิจารณาเนือง ๆ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความหนาว (๒) ความร้อน
(๓) ความหิว (๔) ความระหาย
(๕) ความปวดอุจจาระ (๖) ความปวดปัสสาวะ
(๗) ความสำรวมกาย (๘) ความสำรวมวาจา
(๙) ความสำรวมอาชีพ
(๑๐) ธรรมเป็นเครื่องปรุงแต่งภพอันเป็นเหตุให้เกิดในภพต่อไป
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมที่ตั้งอยู่ในสรีระ ๑๐ ประการเหล่านี้แล อันบรรพชิตพึงพิจารณาเนือง ๆ”
๑๐. ภัณฑนสูตร
ว่าด้วยธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความระลึกถึงกัน
{๕๐} [๕๐] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล ภิกษุจำนวนมากกลับจากบิณฑบาตหลังฉันภัตตาหารแล้ว นั่งชุมนุมกันที่หอฉัน เกิดความบาดหมาง ถึงการวิวาทกัน ใช้หอกคือปากทิ่มแทงกันอยู่ครั้งนั้นเป็นเวลาเย็น พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากที่เร้น เสด็จ เข้าไปยังหอฉันแล้วประทับนั่งบนอาสนะที่ปูลาดไว้ ครั้นแล้วได้ตรัสถามภิกษุ
จบ สรีรัฏฐธรรมสูตร