พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · มังคลวรรค
วิสมสูตร เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในมังคลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ มังคลวรรค วิสมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๔ หน้า ๕๘๘–๕๘๘
๓. วิสมสูตร
ว่าด้วยเหตุให้ตกนรกและขึ้นสวรรค์
[๕๘๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการฯลฯ คือกายกรรมผิด วจีกรรมผิด มโนกรรมผิด ฯลฯ คือกายกรรมชอบวจีกรรมชอบ มโนกรรมชอบ ฯลฯ
จบวิสมสูตรที่ ๓
อรรถกถาวิสมสูตร
พึงทราบวินิจฉัยในวิสมสูตรที่ ๓ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า วิสเมน ได้แก่ด้วยกรรมที่มีความพลาดพลั้ง. บทว่า สเมนได้แก่ ด้วยกรรมที่ปราศจากความพลาดพลั้ง.
จบอรรถกถาวิสมสูตรที่ ๓
๕. อสุจิสูตร
ว่าด้วยเหตุให้ตกนรกและขึ้นสวรรค์
[๕๘๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการฯลฯ คือ กายกรรมโสโครก วจีกรรมโสโครก มโนกรรมโสโครก ฯลฯ คือกายกรรมสะอาด วจีกรรมสะอาด มโนกรรมสะอาด ฯลฯ
จบอสุจิสูตรที่ ๔
จบ วิสมสูตร