สาวัชชสูตร เล่ม ๒๐

มงคลวรรควรรณนาที่ ๕

อรรถกถาอกุศลสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในอกุศลสูตรที่ ๑ แห่งวรรคที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :-บทว่า ยถาภตํ นิกฺขิตฺโต ความว่า ตามที่นำมาเก็บไว้.

จบอรรถกถาอกุศลสูตรที่ ๑

๒. สาวัชชสูตร

ว่าด้วยเหตุให้ตกนรกและขึ้นสวรรค์

[๕๘๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการคือ กายกรรมมีโทษ วจีกรรมมีโทษ มโนกรรมมีโทษ ฯลฯ คือ กายกรรมไม่มีโทษ วจีกรรมไม่มีโทษ มโนกรรมไม่มีโทษ ฯลฯ

จบสาวัชชสูตรที่ ๒

อรรถกถาสาวัชชสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในสาวัชชสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-บทว่า สาวชฺเชน ได้แก่ กรรมที่มีโทษ.

จบอรรถกถาสาวัชชสูตรที่ ๒

๓. วิสมสูตร

ว่าด้วยเหตุให้ตกนรกและขึ้นสวรรค์

[๕๘๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการฯลฯ คือกายกรรมผิด วจีกรรมผิด มโนกรรมผิด ฯลฯ คือกายกรรมชอบวจีกรรมชอบ มโนกรรมชอบ ฯลฯ

จบวิสมสูตรที่ ๓

อรรถกถาวิสมสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในวิสมสูตรที่ ๓ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า วิสเมน ได้แก่ด้วยกรรมที่มีความพลาดพลั้ง. บทว่า สเมนได้แก่ ด้วยกรรมที่ปราศจากความพลาดพลั้ง.

จบอรรถกถาวิสมสูตรที่ ๓

๕. อสุจิสูตร

ว่าด้วยเหตุให้ตกนรกและขึ้นสวรรค์

[๕๘๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการฯลฯ คือ กายกรรมโสโครก วจีกรรมโสโครก มโนกรรมโสโครก ฯลฯ คือกายกรรมสะอาด วจีกรรมสะอาด มโนกรรมสะอาด ฯลฯ

จบอสุจิสูตรที่ ๔