มลสูตร เล่ม ๒๐

๙. ขตสูตร

ว่าด้วยการบริหารตนแบบพาลและบัณฑิต

{๔๔๘} [๘๖๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ จัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลาย เป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมาก ธรรม ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ กายทุจริต ๑ วจีทุจริต ๑ มโนทุจริต ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แลจัดเป็นคนเขลา ไม่ฉลาด ไม่ใช่สัตบุรุษ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ให้ถูกทำลายเป็นไปกับด้วยโทษ ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพสิ่งที่ไม่เป็นบุญเป็นอันมากดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการจัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด ไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๓ ประการคืออะไร บ้าง คือ กายสุจริต ๑ วจีสุจริต ๑ มโนสุจริต ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แลจัดเป็นบัณฑิต เป็นผู้ฉลาด เป็นสัตบุรุษ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ไม่มีโทษ ไม่ถูกผู้รู้ตำหนิ ทั้งประสพบุญเป็นอันมาก”

๑๐. มลสูตร

ว่าด้วยผู้ที่จะต้องตกนรกและขึ้นสวรรค์

{๔๔๙} [๘๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ไม่ละมลทิน ๓ ประการ จะต้องตกนรกแน่แท้ ธรรม ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ เป็นผู้ทุศีลและไม่ละมลทินคือความเป็นผู้ทุศีล ๑ เป็นผู้ริษยาและไม่ละมลทินคือความริษยา ๑ เป็นผู้ตระหนี่และไม่ละมลทินคือความตระหนี่ ๑

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้ ไม่ละมลทิน ๓ ประการนี้แล จะต้องตกนรกแน่แท้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ละมลทิน ๓ ประการได้ ย่อมได้ขึ้นสวรรค์แน่แท้ ธรรม ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ เป็นผู้มีศีล และละมลทินคือความเป็นผู้ทุศีลได้แล้ว ๑ เป็นผู้ไม่ริษยาและละมลทินคือความริษยาได้แล้ว ๑ เป็นผู้ไม่ตระหนี่และละมลทินคือความตระหนี่ได้แล้ว ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้ ละมลทิน ๓ ประการนี้ได้แล ย่อมได้ขึ้นสวรรค์แน่แท้”

จบ พาลวรรคที่ ๑

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อภยสูตร ๒. ลักขณสูตร

๓. จินตีสูตร ๔. อัจจยสูตร

๕. อโยนิโสสูตร ๖. อกุสลสูตร

๗. สาวัชชสูตร ๘. สัพยาปัชฌสูตร

๙. ขตสูตร ๑๐. มลสูตร

๒. รถการวรรค

๑. ญาตสูตร

ว่าด้วยผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์และมิใช่ประโยชน์

{๔๕๐} [๘๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีชื่อเสียงประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ย่อมปฏิบัติเพื่อมิใช่ประโยชน์เกื้อกูล เพื่อมิใช่ความสุขแก่ชนเป็น