พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · จูฬวรรค
อสังขตสูตร เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๘๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในจูฬวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จูฬวรรค อสังขตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๓๕–๒๓๕
๘. อสังขตลักขณสูตร
ว่าด้วยลักษณะแห่งอสังขตธรรม ๓ ประการ
{๔๘๗} [๙๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อสังขตลักษณะแห่งอสังขตธรรมมี ๓ ประการนี้ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความเกิดขึ้นไม่ปรากฏ (๒) ความเสื่อมไม่ปรากฏ
(๓) เมื่อตั้งอยู่ ความแปรปรวนไม่ปรากฏ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อสังขตลักษณะแห่งอสังขตธรรมมี ๓ ประการนี้แล”
๙. ปัพพตราชสูตร
ว่าด้วยการพึ่งพาอาศัยเป็นเหตุให้เจริญ
{๔๘๘} [๙๐๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ต้นไม้สาละขนาดใหญ่ ๆ อาศัยขุนเขาหิมวันต์ย่อมงอกงามด้วยความเจริญ ๓ ประการ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เจริญด้วยกิ่ง ใบแก่ และใบอ่อน
(๒) เจริญด้วยเปลือกและกะเทาะ
(๓) เจริญด้วยกระพี้และแก่น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ต้นสาละขนาดใหญ่ ๆ อาศัยขุนเขาหิมวันต์ ย่อมงอกงามด้วยความเจริญ ๓ ประการนี้ ฉันใดดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน คนภายในอาศัยพ่อบ้านแม่เรือนผู้มีศรัทธาก็ย่อมเจริญด้วยความเจริญ ๓ ประการ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ
จบ อสังขตสูตร