arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ตติยปัณณาสก์ · เกสีวรรค

อารักขสูตร เล่ม ๒๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในเกสีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ตติยปัณณาสก์ เกสีวรรค อารักขสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๙๕–๑๙๖

หน้า ๑๙๕

(๔) เธอทั้งหลายจงละมิจฉาทิฏฐิ จงเจริญสัมมาทิฎฐิ และ

อย่าประมาทในการละมิจฉาทิฏฐิเและการเจริญสัมมาทิฏฐินั้น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแลภิกษุละกายทุจริต เจริญกายสุจริต ละวจีทุจริต เจริญวจีสุจริต ละมโนทุจริต เจริญมโนสุจริต ละมิจฉาทิฏฐิ เจริญสัมมาทิฏฐิได้แล้ว ในกาลนั้นเธอก็จะไม่กลัวต่อความตายอันจะมีในภายหน้า,,

๗. อารักขสูตร

ว่าด้วยเครื่องรักษาใจคือสติ

{๑๑๗} [๑๑๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงทำความไม่ประมาทคือมีสติเครื่องรักษาใจโดยสมควรแก่ตนในฐานะ ๔ ประการ ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุพึงทำความไม่ประมาทคือมีสติเครื่องรักษาใจโดยสมควรแก่ตนว่า

(๑) จิตของเราอย่ากำหนัดในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด

(๒) จิตของเราอย่าขัดเคืองในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง

(๓) จิตของเราอย่าหลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง

(๔) จิตของเราอย่ามัวเมาในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแล จิตของภิกษุไม่กำหนัดในธรรมเป็นที่

ตั้งแห่งความกำหนัด เพราะปราศจากความกำหนัดแล้ว จิตของภิกษุไม่ขัดเคืองในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง เพราะปราศจากความขัดเคืองแล้ว จิตของภิกษุไม่หลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง เพราะปราศจากความหลงแล้ว จิตของภิกษุไม่มัวเมาในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา เพราะปราศจากความมัวเมาแล้ว ในกาลนั้น เธอก็จะไม่หวาดเสียว ไม่หวั่น ไม่ไหวไม่ถึงความสะดุ้ง และไม่คล้อยตามไปแม้เพราะเหตุแห่งถ้อยคำของสมณะ,,

หน้า ๑๙๖

๘. สังเวชนียสูตร

ว่าด้วยสังเวชนียสถาน ๔ แห่ง

{๑๑๘} [๑๑๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังเวชนียสถานที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นมี ๔ แห่งเหล่านี้ ๔ แห่งคืออะไรบ้าง คือ

(๑) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า

‘พระตถาคตประสูติ ณ ที่นี้’

(๒) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า

‘พระตถาคตตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ณ ที่นี้’

(๓) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า

‘พระตถาคตทรงยังอนุตตรธรรมจักรให้เป็นไป ณ ที่นี้’

(๔) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า

‘พระตถาคตเสด็จปรินิพพานแล้วด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ

ณ ที่นี้’

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังเวชนียสถาน ๔ แห่งนี้แลเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มี

ศรัทธาควรจะเห็น”

๙. ปฐมภยสูตร

ว่าด้วยภัย ๔ ประการ

{๑๑๙} [๑๑๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภัยมี ๔ ประการนี้ ภัย ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ชาติภัย ภัยเกิดเพราะคำนึงถึงความเกิด

(๒) ชราภัย ภัยเกิดเพราะคำนึงถึงความชรา

จบ อารักขสูตร