พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ตติยปัณณาสก์ · เกสีวรรค
อารักขสูตร เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในเกสีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ตติยปัณณาสก์ เกสีวรรค อารักขสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๙๕–๑๙๖
(๔) เธอทั้งหลายจงละมิจฉาทิฏฐิ จงเจริญสัมมาทิฎฐิ และ
อย่าประมาทในการละมิจฉาทิฏฐิเและการเจริญสัมมาทิฏฐินั้น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแลภิกษุละกายทุจริต เจริญกายสุจริต ละวจีทุจริต เจริญวจีสุจริต ละมโนทุจริต เจริญมโนสุจริต ละมิจฉาทิฏฐิ เจริญสัมมาทิฏฐิได้แล้ว ในกาลนั้นเธอก็จะไม่กลัวต่อความตายอันจะมีในภายหน้า,,
๗. อารักขสูตร
ว่าด้วยเครื่องรักษาใจคือสติ
{๑๑๗} [๑๑๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงทำความไม่ประมาทคือมีสติเครื่องรักษาใจโดยสมควรแก่ตนในฐานะ ๔ ประการ ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุพึงทำความไม่ประมาทคือมีสติเครื่องรักษาใจโดยสมควรแก่ตนว่า
(๑) จิตของเราอย่ากำหนัดในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด
(๒) จิตของเราอย่าขัดเคืองในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง
(๓) จิตของเราอย่าหลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง
(๔) จิตของเราอย่ามัวเมาในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแล จิตของภิกษุไม่กำหนัดในธรรมเป็นที่
ตั้งแห่งความกำหนัด เพราะปราศจากความกำหนัดแล้ว จิตของภิกษุไม่ขัดเคืองในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง เพราะปราศจากความขัดเคืองแล้ว จิตของภิกษุไม่หลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง เพราะปราศจากความหลงแล้ว จิตของภิกษุไม่มัวเมาในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา เพราะปราศจากความมัวเมาแล้ว ในกาลนั้น เธอก็จะไม่หวาดเสียว ไม่หวั่น ไม่ไหวไม่ถึงความสะดุ้ง และไม่คล้อยตามไปแม้เพราะเหตุแห่งถ้อยคำของสมณะ,,
๘. สังเวชนียสูตร
ว่าด้วยสังเวชนียสถาน ๔ แห่ง
{๑๑๘} [๑๑๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังเวชนียสถานที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นมี ๔ แห่งเหล่านี้ ๔ แห่งคืออะไรบ้าง คือ
(๑) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า
‘พระตถาคตประสูติ ณ ที่นี้’
(๒) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า
‘พระตถาคตตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ณ ที่นี้’
(๓) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า
‘พระตถาคตทรงยังอนุตตรธรรมจักรให้เป็นไป ณ ที่นี้’
(๔) สังเวชนียสถานอันเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มีศรัทธาควรจะเห็นว่า
‘พระตถาคตเสด็จปรินิพพานแล้วด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ
ณ ที่นี้’
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังเวชนียสถาน ๔ แห่งนี้แลเป็นที่ที่กุลบุตรผู้มี
ศรัทธาควรจะเห็น”
๙. ปฐมภยสูตร
ว่าด้วยภัย ๔ ประการ
{๑๑๙} [๑๑๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภัยมี ๔ ประการนี้ ภัย ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ชาติภัย ภัยเกิดเพราะคำนึงถึงความเกิด
(๒) ชราภัย ภัยเกิดเพราะคำนึงถึงความชรา
จบ อารักขสูตร