พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุติยปัณณาสก์ · อปัณณกวรรค
อัคคสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อปัณณกวรรค อัคคสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๓๑–๑๓๑
๔. ปฐมอัคคสูตร
ว่าด้วยธรรมชั้นเลิศ ๔ ประการ
{๗๔} [๗๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมชั้นเลิศมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ศีลอันเลิศ ๑ สมาธิอันเลิศ ๑ ปัญญาอันเลิศ ๑ วิมุตติอันเลิศ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมชั้นเลิศมี ๔ ประการนี้แล”
๕. ทุติยอัคคสูตร
ว่าด้วยธรรมชั้นเลิศ ๔ ประการ
{๗๕} [๗๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมชั้นเลิศมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ รูปอันเลิศ ๑ เวทนาอันเลิศ ๑ สัญญาอันเลิศ ๑ ภพอันเลิศ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมชั้นเลิศมี ๔ ประการนี้แล
๖. กุสินาราสูตร
ว่าด้วยความสงสัยในพระรัตนตรัย
{๗๖} [๗๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ระหว่างต้นสาละทั้งคู่ใน
สาสวันอันเป็นที่ประพาสของมัลลกษัตริย์ ใกล้พระนครกุสินารา ในปรินิพพานสมัย ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุ
- ๑รูปอันเลิศ หมายถึงรูปใด ๆ ที่บุคคลพิจารณาแล้วสามารถสำเร็จเป็นพระอรหันต์ แม้เวทนาอันเลิศ สัญญาอันเลิศ ก็นัยนี้ ภพอันเลิศ หมายถึงอัตภาพที่บุคคลดำรงอยู่แล้วสามารถสำเร็จเป็นพระอรหันต์ (องฺจตุกฺก.อ. ๓๕๙)
จบ อัคคสูตร ที่ ๑