อคติสูตร ที่ ๓ เล่ม ๒๑

จตฺตารีมานิ ภิกฺขเว อคติคมนานิ กตมานิ จตฺตาริ ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ โทสาคตึ คจฺฉติ โมหาคตึ คจฺฉติ ภยาคตึ คจฺฉติ อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ อคติคมนานีติ ฯ

ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา โย ธมฺมํ อติวตฺตติ

นิหียติ ตสฺส ยโส กาฬปกฺเขว จนฺทิมาติ ฯ

จตฺตารีมานิ ภิกฺขเว นาคติคมนานิ กตมานิ จตฺตาริ น ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ น โทสาคตึ คจฺฉติ น โมหาคตึ คจฺฉติ น ภยาคตึ คจฺฉติ อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ นาคติคมนานีติ ฯ

ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา โย ธมฺมํ นาติวตฺตติ

อาปูรติ ตสฺส ยโส สุกฺกปกฺเขว จนฺทิมาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน บุคคลย่อมถึงฉันทาคติ ย่อมถึงโทสาคติ ย่อมถึงโมหาคติ ย่อมถึงภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ ๔ประการนี้แล ฯ

ผู้ใดประพฤติล่วงธรรม เพราะความรัก ความชัง ความหลง

ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อม เหมือนพระจันทร์ข้างแรม

ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติ ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน บุคคลย่อมไม่ถึงฉันทาคติ ย่อมไม่ถึงโทสาคติ ย่อมไม่ถึงโมหาคติ ย่อมไม่ถึงภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติ ๔ ประการนี้แล ฯ

ผู้ใดไม่ประพฤติล่วงธรรม เพราะความรัก ความชัง

ความหลง ความกลัว ยศของผู้นั้น ย่อมเต็มเปี่ยม ดุจ

พระจันทร์ข้างขึ้น ฉะนั้น ฯ

จบสูตรที่ ๙