อคติสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๑

จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว อคติคมนานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ, โทสาคตึ คจฺฉติ, โมหาคตึ คจฺฉติ, ภยาคตึ คจฺฉติ. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ อคติคมนานีติ.

ฉนฺทา โทสา ภยา โมหา โย ธมฺมํ อติวตฺตติ

นิหียติ ตสฺส ยโส กาฬปกฺเขว จนฺทิมาติ. สตฺตมํ.

ภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ (ความลำเอียง) ๔ ประการนี้

การถึงอคติ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

บุคคลย่อมถึง

๑. ฉันทาคติ (ลำเอียงเพราะชอบ) ๒. โทสาคติ (ลำเอียงเพราะชัง)

๓. โมหาคติ (ลำเอียงเพราะหลง) ๔. ภยาคติ (ลำเอียงเพราะกลัว)

ภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติ ๔ ประการนี้แล

บุคคลใดละเมิดความชอบธรรม

เพราะฉันทาคติ โทสาคติ โมหาคติ ภยาคติ

ยศของบุคคลนั้นย่อมเสื่อม

ดุจดวงจันทร์ข้างแรมฉะนั้น

ปฐมอคติสูตรที่ ๗ จบ