พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มาตุคามสังยุต · มาตุคามพลวรรค
๑๐. วัฑฒิสูตร เล่ม ๑๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๙ ในมาตุคามพลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค มาตุคามสังยุต มาตุคามพลวรรค วัฑฒิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๓๓๙–๓๔๐
๑๐. วัฑฒิสูตร
ว่าด้วยอริยสาวิกาย่อมเจริญด้วยธรรม ๕ ประการ
{๔๙๖} [๓๑๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาเมื่อเจริญด้วยวัฑฒิธรรม ๕ ประการ ย่อมเจริญด้วยอริยวัฑฒิธรรม เป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐของกายไว้ได้ วัฑฒิธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ย่อมเจริญด้วย
(๑) ศรัทธา (๒) ศีล (๓) สุตะ
(๔) จาคะ (๕) ปัญญา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาเมื่อเจริญด้วยวิฑฒิธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเจริญด้วยอริยวัฑฒิธรรม เป็นผู้ถือเอาสาระและถือเอาสิ่งประเสริฐของกายไว้ได้”
สตรีใดเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา
สตรีเช่นนั้นจัดเป็นอุบาสิกาผู้มีศีล ย่อมถือสาระของตนใน
โลกนี้ไว้ได้ทีเดียว
จบ พลวรรคที่ ๓
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. วิสารทสูตร ๒. ปสัยหสูตร
๓. อภิภุยยสูตร ๔. เอกสูตร
๕. อังคสูตร ๖. นาเสนติสูตร
๗. เหตุสูตร ๘. ฐานสูตร
๙. ปัญจสีลวิสารทสูตร ๑๐. วัฑฒิสูตร
จบ มาตุคามสังยุต
๔. ชัมพุขาทกสังยุต
๑. นิพพานปัญหาสูตร
ว่าด้วยปัญหาเรื่องนิพพาน
{๔๙๗} [๓๑๔] สมัยหนึ่ง ท่านพระสารีบุตรอยู่ ณ บ้านนาลกคาม ในแคว้นมคธ ครั้งนั้นแล ปริพาชกชื่อว่าชัมพุขาทกะเข้าไปหาท่านพระสารีบุตรถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับท่านพระสารีบุตร ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ถามท่านพระสารีบุตรว่า “ดูก่อนท่านสารีบุตร ที่เรียกว่า ‘นิพพาน นิพพาน’ ดังนี้ นิพพานเป็นไฉนหนอ”ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ผู้มีอายุ ความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้เรียกว่านิพพาน”
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ก็มรรคาเป็นไฉน ปฏิปทาเป็นไฉน เพื่อทำนิพพานนั้นให้แจ้ง”
“มีอยู่ ผู้มีอายุ”
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ก็มรรคาเป็นไฉน ปฏิปทาเป็นไฉน เพื่อทำนิพพานนั้นให้แจ้ง”
“ผู้มีอายุ อริยมรรคมีองค์ ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ นี้แล เป็นมรรคา เป็นปฏิปทาเพื่อทำนิพพานนั้นให้แจ้ง”
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ดีแท้มรรคา ดีแท้ปฏิปทาเพื่อทำนิพพานให้แจ้ง และเพียงพอเพื่อความไม่ประมาท นะท่านสารีบุตร”
จบ ๑๐. วัฑฒิสูตร