arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มาตุคามสังยุต · มาตุคามพลวรรค

๑๐. วัฑฒิสูตร เล่ม ๑๘

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๙ ในมาตุคามพลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๐. วัฑฒีสูตร

ว่าด้วยอริยสาวิกาผู้เจริญด้วยวัฑฒิธรรม

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค มาตุคามสังยุต มาตุคามพลวรรค วัฑฒิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๘ หน้า ๓๓๓–๓๓๔

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาเมื่อเจริญด้วยวัฑฒิธรรม (หลักความ เจริญ) ๕ ประการ ย่อมเจริญด้วยวัฑฒิธรรมอันประเสริฐ เป็นผู้ถือเอาสิ่งที่เป็น สาระและถือเอาสิ่งที่ประเสริฐแห่งกายไว้ได้วัฑฒิธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เจริญด้วยศรัทธา ๒. เจริญด้วยศีล

๓. เจริญด้วยสุตะ (การฟัง) ๔. เจริญด้วยจาคะ (ความเสียสละ)

๕. เจริญด้วยปัญญา

ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวิกาเมื่อเจริญอยู่ด้วยวัฑฒิธรรม ๕ ประการนี้แล ชื่อ ว่าเจริญด้วยวัฑฒิธรรมอันประเสริฐ เป็นผู้ถือเอาสิ่งที่เป็นสาระและถือเอาสิ่งที่ ประเสริฐแห่งกายไว้ได้อุบาสิกาใดเจริญด้วยศรัทธา

ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา

อุบาสิกาผู้มีศีลเช่นนั้น

ย่อมถือเอาสิ่งที่เป็นสาระทั้งสองของตนในโลกนี้ไว้ได้”

วัฑฒีสูตรที่ ๑๐ จบ

พลวรรคที่ ๓ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. วิสารทสูตร ๒. ปสัยหสูตร

๓. อภิภุยยสูตร ๔. เอกสูตร

๕. อังคสูตร ๖. นาเสนติสูตร

๗. เหตุสูตร ๘. ฐานสูตร

๙. ปัญจสีลวิสารทสูตร ๑๐. วัฑฒีสูตร

มาตุคามสังยุต จบบริบูรณ์

จบ ๑๐. วัฑฒิสูตร