๑. สมาธิสูตร เล่ม ๑๘

๒. เวทนาสังยุต

๑. สคาถวรรค

๑. สมาธิสูตร

ว่าด้วยผู้มีจิตตั้งมั่นรู้เหตุเกิดและดับแห่งเวทนา

{๓๕๙} [๒๔๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ คืออะไรบ้าง คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้แล”

{๓๖๐} สาวกของพระพุทธเจ้าผู้มีจิตมั่นคงดีแล้ว มีสติ มี

สัมปชัญญะ ย่อมรู้ประจักษ์ซึ่งเวทนาและเหตุเกิดแห่ง

เวทนาทั้งหลาย

อนึ่ง เวทนาเหล่านี้จะดับไปในที่ใด ย่อมรู้ประจักษ์

ซึ่งที่นั้น และทางดำเนินให้ถึงความสิ้นไปแห่งเวทนา

เหล่านั้น เพราะสิ้นเวทนา ภิกษุจึงเป็นผู้หมดความหิว

ปรินิพพานแล้ว

๒. สุขสูตร

ว่าด้วยผู้รู้ว่าเวทนาเป็นทุกข์ย่อมหมดความยินดีในเวทนา

{๓๖๑} [๒๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้ เวทนา ๓ คืออะไรบ้าง คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ เหล่านี้แล”