arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เวทนาสังยุต · ปฐมกสคาถวรรค

๑. สมาธิสูตร เล่ม ๑๘

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๙–๓๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในปฐมกสคาถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๒. เวทนาสังยุต

๑. สคาถวรรค

หมวดว่าด้วยสูตรที่มีคาถา

๑. สมาธิสูตร

ว่าด้วยสมาธิ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เวทนาสังยุต ปฐมกสคาถวรรค สมาธิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๘ หน้า ๒๗๐–๒๗๐

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย เวทนา ๓ ประการนี้

เวทนา ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สุขเวทนา (ความรู้สึกสุข)

๒. ทุกขเวทนา (ความรู้สึกทุกข์)

๓. อทุกขมสุขเวทนา (ความรู้สึกสุขก็ไม่ใช่ทุกข์ก็ไม่ใช่)

ภิกษุทั้งหลาย เวทนา ๓ ประการนี้แล

สาวกของพระพุทธเจ้ามีจิตตั้งมั่น มีสติสัมปชัญญะ

ย่อมรู้ชัดเวทนา เหตุเกิดแห่งเวทนา

นิพพานอันเป็นที่ดับแห่งเวทนา

และทางดำเนินให้ถึงความสิ้นไปแห่งเวทนาเหล่านั้น

เพราะสิ้นเวทนา ภิกษุจึงเป็นผู้หมดความหิว ปรินิพพานแล้ว”

สมาธิสูตรที่ ๑ จบ

จบ ๑. สมาธิสูตร