๑๑. จีราสูตร เล่ม ๑๕

อรรถกถาทุติยสุกกาสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐ ต่อไปนี้ :-

บทว่า ปฺุํ วต ปสวิ พหุํ ความว่า อุบาสกประสบบุญมากหนอ.

จบอรรถกถาทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐

๑๑. จีราสูตร

ยักษ์สรรเสริญผู้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี

[๘๓๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ในพระวิหารเวฬุวันอันเป็นที่ให้เหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์.

สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี.

[๘๓๗] ครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในจีราภิกษุณี จากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกผู้ได้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี

หลุดพ้นจากกิเลสเครื่องประกอบทั้งปวง

เป็นคนมีปัญญาแท้ ประสบบุญมากหนอ.

อรรถกถาจีราสูตร

สูตรที่ ๑๑ ง่ายทั้งนั้นแล

จบอรรถกถาจีวรสูตรที่ ๑๑

๑๒. อาฬวกสูตร

อาฬวกยักษ์ทูลถามปัญหา

[๘๓๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :-

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับในที่อยู่ของอาฬวกยักษ์ เขตเมื่องอาฬวี.

ครั้งนั้นแล อาฬวกยักษ์เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ได้กล่าวว่าท่านจงออกมา สมณะ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดีแล้วผู้มีอายุ แล้วก็เสด็จออกมา.

ยักษ์กล่าวว่า ท่านจงเข้าไป สมณะ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดีแล้วผู้มีอายุ แล้วก็เสด็จเข้าไป.

แม้ครั้งที่ ๒ ฯลฯ แม้ครั้งที่ ๓ อาฬวกยักษ์ได้กล่าวว่า ฯลฯ พระ-ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ฯลฯ

[๘๓๙] ครั้นครั้งที่ ๔ อาฬวกยักษ์ได้กล่าวว่า ท่านจงออกมา สมณะ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ผู้มีอายุ เราจักไม่ออกไปล่ะ ท่านจะทำอะไรก็จงทำเถิด.