พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โพชฌงคสังยุต · อานาปานาทิเปยยาล
๗–๘. อานาปานาทิเปยยาล · นิโรธวรรค เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔๑–๖๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๒ ในอานาปานาทิเปยยาลมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โพชฌงคสังยุต อานาปานาทิเปยยาล อานาปานาทิเปยยาล · นิโรธวรรค (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๒๐๒–๒๑๐
๗. อานาปานวรรค
๑. อัฏฐิกมหัปผลสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญามีผลอานิสงส์มาก
{๖๔๑} [๒๓๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญา อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมากมีอานิสงส์มาก ก็อัฏฐิกสัญญา อันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มากคือภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญาอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญาอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก”
อัญญตรผลสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญามีผลอย่างใดอย่างหนึ่ง
เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
{๖๔๒} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่ออัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว พึงหวังผลได้อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน
- ๑อัฏฐิกสัญญา ความกำหนดหมายในเรือนร่างว่าเป็นกระดูก หมายถึงสัญญาที่เกิดขึ้นแก่บุคคลผู้อบรมจิตพิจารณาร่างกายว่าเป็นร่างกระดูกหรือท่อนกระดูก (สํ.ม.อ. ๒๔๕)
หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี ก็เมื่ออัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงหวังผลได้อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วย อัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่ออัฏฐิกสัญญา อันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล พึงหวังผลได้อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี
มหัตถสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญาเป็นไปเพื่อประโยชน์มาก
เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
{๖๔๓} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์มาก ก็อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงเป็นไปเพื่อประโยชน์มาก คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลผู้เจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์มาก”
โยคักเขมสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญาเป็นไปเพื่อความเกษมจากโยคะมาก
เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
{๖๔๔} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเกษมจากโยคะมาก ก็อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงเป็นไปเพื่อความเกษมจากโยคะมาก คือภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคดด้วยอัฏฐิกสัญญาอันอาศัยวิเวก อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเกษมจากโยคะมาก”
สังเวคสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญาเป็นไปเพื่อความสังเวชมาก
เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
{๖๔๕} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสังเวชมาก ก็อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงเป็นไปเพื่อความสังเวชมาก คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความสังเวชมาก”
ผาสุวิหารสูตร
ว่าด้วยอัฏฐิกสัญญาเป็นไปเพื่ออยู่เป็นผาสุกมาก
เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
{๖๔๖} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่ออยู่เป็นผาสุกมาก ก็อัฏฐิกสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงเป็นไปเพื่ออยู่เป็นผาสุกมาก คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญาอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยอัฏฐิกสัญญาอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อัฏฐิกสัญญา อันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่ออยู่เป็นผาสุกมาก”
๒. ปุฬวกสูตร
ว่าด้วยปุฬวกสัญญา
{๖๔๗} [๒๓๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุฬวกสัญญา (ความกำหนดหมายในซากศพที่มีหนอนคลาคลํ่าเต็มไปหมด) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
๓. วินีลกสูตร
ว่าด้วยวินีลกสัญญา
{๖๔๘} [๒๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วินีลกสัญญา (ความกำหนดหมายในซากศพที่มีสีเขียวคลํ้าคละด้วยสีต่าง ๆ) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
๔. วิจฉิททกสูตร
ว่าด้วยวิจฉิททกสัญญา
{๖๔๙} [๒๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิจฉิททกสัญญา (ความกำหนดหมายในซากศพที่ขาดจากกันเป็นสองท่อน) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
๕. อุทธุมาตกสูตร
ว่าด้วยอุทธุมาตกสัญญา
{๖๕๐} [๒๔๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุทธุมาตกสัญญา (ความกำหนดหมายในซากศพที่เน่าพองขึ้นอืด) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
๖. เมตตาสูตร
ว่าด้วยเมตตา
{๖๕๑} [๒๔๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมตตาอันบุคคลเจริญแล้ว ...
๗. กรุณาสูตร
ว่าด้วยกรุณา
{๖๕๒} [๒๔๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กรุณาอันบุคคลเจริญแล้ว ...
๘. มุทิตาสูตร
ว่าด้วยมุทิตา
{๖๕๓} [๒๔๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มุทิตาอันบุคคลเจริญแล้ว ...
๙. อุเปขาสูตร
ว่าด้วยอุเบกขา
{๖๕๔} [๒๔๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุเบกขาอันบุคคลเจริญแล้ว ...
๑๐. อานาปานสูตร
ว่าด้วยอานาปานสติ
{๖๕๕} [๒๔๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติ (สติอันกำหนดลมหายใจเข้า-ออก) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
จบ อานาปานวรรคที่ ๗
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อัฏฐิกมหัปผลสูตร ๒. ปุฬวกสูตร
๓. วินีลกสูตร ๔. วิจฉิททกสูตร
๕. อุทธุมาตกสูตร ๖. เมตตาสูตร
๗. กรุณาสูตร ๘. มุทิตาสูตร
๙. อุเบกขาสูตร ๑๐. อานาปานสูตร
๘. นิโรธวรรค
๑. อสุภสูตร
ว่าด้วยอสุภสัญญา
{๖๕๖} [๒๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อสุภสัญญา (ความกำหนดหมายในความไม่งามแห่งร่างกาย) อันบุคคลเจริญแล้ว...
๒. มรณสูตร
ว่าด้วยมรณสัญญา
{๖๕๗} [๒๔๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มรณสัญญา (ความกำหนดหมายในความตาย) อันบุคคลเจริญแล้ว ...
๓. อาหาเรปฏิกูลสูตร
ว่าด้วยอาหาเรปฏิกูลสัญญา
{๖๕๘} [๒๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาหาเรปฏิกูลสัญญา (ความกำหนดหมายในความปฏิกูลแห่งอาหาร) ...
๔. อนภิรติสูตร
ว่าด้วยอนภิรติสัญญา
{๖๕๙} [๒๕๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัพพโลเกอนภิรติสัญญา (ความกำหนดหมายในความไม่น่าเพลิดเพลินในโลกทั้งปวง) ...
๕. อนิจจสูตร
ว่าด้วยอนิจจสัญญา
{๖๖๐} [๒๕๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนิจจสัญญา (ความกำหนดหมายในความไม่เที่ยงแห่งสังขาร) ...
๖. ทุกขสูตร
ว่าด้วยทุกขสัญญา
{๖๖๑} [๒๕๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนิจเจทุกขสัญญา (ความกำหนดหมายในสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเป็นทุกข์) ...
๗. อนัตตสูตร
ว่าด้วยอนัตตสัญญา
{๖๖๒} [๒๕๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทุกเขอนัตตสัญญา (ความกำหนดหมายในสิ่งที่เป็นทุกข์ว่าเป็นอนัตตา) ...
๘. ปหานสูตร
ว่าด้วยปหานสัญญา
{๖๖๓} [๒๕๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปหานสัญญา (ความกำหนดหมายเพื่อละอกุศลวิตกและบาปธรรมทั้งหลาย) ...
๙. วิราคสูตร
ว่าด้วยวิราคสัญญา
{๖๖๔} [๒๕๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิราคสัญญา (ความกำหนดหมายภาวะปราศจากความกำหนัดว่าเป็นธรรมละเอียดประณีต) ...
๑๐. นิโรธสูตร
ว่าด้วยนิโรธสัญญา
{๖๖๕} [๒๕๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นิโรธสัญญา (ความกำหนดหมายภาวะดับกิเลสว่าเป็นธรรมละเอียดประณีต) อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก ก็นิโรธสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยนิโรธสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญ อุเบกขาสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยนิโรธสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นิโรธสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมมีผลมาก
มีอานิสงส์มาก{๖๖๖} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อนิโรธสัญญาอันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว พึงหวังผลได้อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี {๖๖๗} เมื่อนิโรธสัญญาอันบุคคลเจริญแล้วอย่างไร ทำให้มากแล้วอย่างไร จึงหวังผลได้อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์อันสหรคตด้วยนิโรธสัญญา อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อม
จบ ๗–๘. อานาปานาทิเปยยาล · นิโรธวรรค