พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สติปัฏฐานสังยุต · อัมพปาลีวรรค
อกุสลราสิสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๙๖–๖๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอัมพปาลีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สติปัฏฐานสังยุต อัมพปาลีวรรค อกุสลราสิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๒๓๒–๒๓๓
ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิต มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีธรรมเอกผุดขึ้นมีจิตผ่องใส มีจิตตั้งมั่น มีจิตมีอารมณ์เดียว เพื่อกำหนดรู้จิตอยู่ ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรม มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีธรรมเอกผุดขึ้น มีจิตผ่องใส มีจิตตั้งมั่น มีจิตมีอารมณ์เดียว เพื่อกำหนดรู้ธรรมอยู่{๖๙๕} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลายที่เป็นนวกะ บวชยังไม่นาน เพิ่งมาสู่ธรรมวินัยนี้ อันเธอทั้งหลายพึงให้สมาทาน พึงให้ตั้งอยู่ พึงให้ดำรงมั่นในการเจริญสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้”
๕. อกุสลราสิสูตร
ว่าด้วยกองอกุศล ๕
{๖๙๖} [๓๗๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อกล่าวว่ากองอกุศล จะกล่าวให้ถูก ควรกล่าวถึงนิวรณ์ ๕ เพราะว่ากองอกุศลทั้งสิ้นนี้ก็คือนิวรณ์ ๕ นิวรณ์ ๕ คืออะไรบ้าง คือ
(๑) กามฉันทนิวรณ์ (๒) พยาปาทนิวรณ์
(๓) ถีนมิทธนิวรณ์ (๔) อุทธัจจกุกกุจจนิวรณ์
(๕) วิจิกิจฉานิวรณ์
{๖๙๗} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อกล่าวว่ากองอกุศล จะกล่าวให้ถูก ควรกล่าวถึงนิวรณ์ ๕ เหล่านี้ เพราะว่ากองอกุศลทั้งสิ้นนี้ก็คือนิวรณ์ ๕
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อกล่าวว่ากองกุศล จะกล่าวให้ถูก ควรกล่าวถึงสติปัฏฐาน ๔ เพราะว่ากองกุศลทั้งสิ้นนี้ก็คือสติปัฏฐาน ๔ สติปัฏฐาน ๔ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้
(๑) ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้
(๒) ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนา ...
(๓) ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิต ...
(๔) ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรม มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อกล่าวว่ากองกุศล จะกล่าวให้ถูกควรกล่าวถึงสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ เพราะว่ากองกุศลทั้งสิ้นนี้ก็คือสติปัฏฐาน ๔”
๖. สกุณัคฆีสูตร
ว่าด้วยเหยี่ยวกับนกมูลไถ
{๖๙๘} [๓๗๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว เหยี่ยวตัวหนึ่งโฉบลงมาจับนกมูลไถ ตัวหนึ่งอย่างรวดเร็ว ครั้งนั้นแล นกมูลไถถูกเหยี่ยวนำไปอยู่ ได้รำพันอย่างนี้ว่า ‘เราโชคไม่ดี มีบุญน้อย ที่เที่ยวไปในถิ่นของผู้อื่นอันมิใช่แหล่งหากิน ถ้าวันนี้เราไปเที่ยวในแหล่งหากินซึ่งเป็นถิ่นของบิดาตน เหยี่ยวตัวนี้ก็ไม่อาจที่จะสู้เราได้’เหยี่ยวจึงถามว่า ‘เจ้านกมูลไถ ก็แหล่งหากินซึ่งเป็นของบิดาเจ้าเป็นเช่นไรเล่า’
นกมูลไถตอบว่า ‘ที่ที่มีก้อนดินซึ่งเขาไถไว้’
- ๑นกมูลไถ นกชนิดหนึ่งตัวขนาดนกกระจาบฝน โตกว่านิดหน่อย เรียกสามัญว่า นกขี้ใถ (พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ หน้า ๖๕๔)
จบ อกุสลราสิสูตร