พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อนุรุทธสังยุต
วิชชาสูตรที่ ๓ เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๕/๑๕ ในอนุรุทธสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
วิชชาสูตรที่ ๓
ว่าด้วยการทำอาสวะให้สิ้นไป
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อนุรุทธสังยุต วิชชาสูตรที่ ๓ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
อิเมสญฺจ ปนาหํ อาวุโส จตุนฺนํ สติปฏฺฐานานํ ภาวิตตฺตา พหุลีกตตฺตา อาสวานํ ขยา อนาสวํ เจโตวิมุตฺตึ ปญฺญาวิมุตฺตึ ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหรามีติ ฯ
ทุติโย วคฺโค ฯ
ตสฺสุทฺทานํ
สหสฺสํ อิทฺธิ อถ ปน เจโตปริจฺจฏฺฐานเมตีณิ
ปฏิโทลิโก นานาธิมุตฺติ อินฺทฺริยํ ชานนฺติ ติสฺโส วิชฺชาติ ๑ ฯ
อนุรุทฺธสํยุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ฯ
_________
๑ ม. มหาภิญฺญํ อิทฺธิ ทิพฺพํ เจโต ปริยํ ฐานํ กมฺมํ
สพฺพตฺถ ธาตุธิมุตฺติ ฌานํ ติสฺโส วิชฺชาติ ฯ
ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง เราย่อมกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญาวิมุติอันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไป ด้วยปัญญาอันยิ่งเอง ในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มาก ซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้.
จบ สูตรที่ ๑๔
จบ ทุติยวรรคที่ ๒
--------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สหัสสสูตร ๒. อิทธิสูตร
๓. ทิพโสตสูตร ๔. เจโตปริจจสูตร
๕. ฐานาฐานสูตร ๖. วิปากสูตร
๗. สัพพัตถคามินีปฏิปทาสูตร ๘. นานาธาตุสูตร
๙. อธิมุตติสูตร ๑๐. อินทริยสูตร
๑๑. สังกิเลสสูตร ๑๒. วิชชาสูตรที่ ๑
๑๓. วิชชาสูตรที่ ๒ ๑๔. วิชชาสูตรที่ ๓.
จบ วิชชาสูตรที่ ๓