กุกกุฏารามสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๙

๗. ทุติยปริสุทธสูตร

ว่าด้วยธรรม ๘ ประการ ย่อมบริสุทธิ์เพราะวินัยของพระสุคต

{๕๕} [๑๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้บริสุทธิ์ ผุดผ่อง ไม่มีกิเลส เป็นเหตุให้ฟูขึ้น ปราศจากอุปกิเลส ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น ไม่เกิดขึ้นนอกจากวินัยของพระสุคต ธรรม ๘ ประการเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้แล บริสุทธิ์ ผุดผ่อง ไม่มีกิเลสเป็นเหตุให้ฟูขึ้น ปราศจากอุปกิเลส ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น ไม่เกิดขึ้นนอกจากวินัยของพระสุคต”

๘. ปฐมกุกกุฏารามสูตร

ว่าด้วยอพรหมจรรย์

{๕๖} [๑๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ สมัยหนึ่ง ท่านพระอานนท์กับท่านพระภัททะอยู่ที่กุกกุฏาราม ใกล้พระนครปาฏลีบุตร ครั้งนั้นแล ท่านพระภัททะออกจากที่เร้นในเวลาเย็น เข้าไปหาท่านพระอานนท์ถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับท่านพระอานนท์ ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘อพรหมจรรย์ อพรหมจรรย์’ ดังนี้ อพรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ”ท่านพระอานนท์ตอบว่า “ดี ๆ ท่านภัททะ ท่านช่างคิด ช่างหลักแหลม ช่างไต่ถาม ก็ท่านถามว่า ‘ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘อพรหมจรรย์ อพรหมจรรย์’ ดังนี้ อพรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ’ อย่างนี้หรือ”

“อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ”

“มิจฉามรรคมีองค์ ๘ คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้แลเป็นอพรหมจรรย์”

๙. ทุติยกุกกุฏารามสูตร

ว่าด้วยพรหมจรรย์

{๕๗} [๑๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครปาฏลีบุตร ...

ท่านพระภัททะถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน”“ดี ๆ ท่านภัททะ ท่านช่างคิด ช่างหลักแหลม ช่างไต่ถาม ก็ท่านถามว่า ‘ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน’ อย่างนี้หรือ”“อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ”

“อริยมรรคมีองค์ ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้แลเป็นพรหมจรรย์ ความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้แลเป็นที่สุดของพรหมจรรย์”

๑๐. ตติยกุกกุฏารามสูตร

ว่าด้วยพรหมจรรย์และพรหมจารี

{๕๘} [๒๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครปาฏลีบุตร ...

ท่านพระภัททะถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ ดังนี้ พรหมจรรย์เป็นไฉนหนอ พรหมจารีเป็นไฉน ที่สุดของพรหมจรรย์เป็นไฉน”