อาสวักขยสูตร เล่ม ๑๙

ปญฺจิมานิ ภิกฺขเว อินฺทฺริยานิ ฯ กตมานิ ปญฺจ ฯ สทฺธินฺทฺริยํ ฯเปฯ ปญฺญินฺทฺริยํ ฯ อิมานิ โข ภิกฺขเว ปญฺจินฺทฺริยานิ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ ประการนี้ ๕ ประการเป็นไฉน? คือ สัทธินทรีย์ฯลฯ ปัญญินทรีย์ อินทรีย์ ๕ ประการนี้แล.

อิเมสํ โข ภิกฺขเว ปญฺจนฺนํ อินฺทฺริยานํ ภาวิตตฺตา พหุลี- กตตฺตา ภิกฺขุ อาสวานํ ขยา อนาสวํ เจโตวิมุตฺตึ ปญฺญาวิมุตฺตึ ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหรตีติ ฯ

มุทุตรวคฺโค ทุติโย ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

ปฏิลาโภ จ ๑ ตโย สงฺขิตฺตา ๒ วิตฺถารา ๓ อปเร ตโย

ปฏิปนฺโน จุปสโม ๔ อาสวานํ ขโย จิเมติ ฯ

______________

ฉฬินฺทฺริยวคฺโค ตติโย

๑ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ ๒ โป. สพฺพสงฺขิตฺตา ฯ ๓ โป. วิตฺถาเรน ... ฯ

๔ ม. ... จ สมฺปนฺโน ทสมํ อาสวกฺขยนฺติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งอินทรีย์ ๕ ประการนี้ภิกษุจึงกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญาวิมุติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่.

จบ สูตรที่ ๑๐

จบ มุทุตวรรคที่ ๒

----------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฏิลาภสูตร ๒. สังขิตตสูตรที่ ๑

๓. สังขิตตสูตรที่ ๒ ๔. สังขิตตสูตรที่ ๓

๕. วิตถารสูตรที่ ๑ ๖. วิตถารสูตรที่ ๒

๗. วิตถารสูตรที่ ๓ ๘. ปฏิปันนสูตร

๙. อุปสมสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร.