ปฏิปันนสูตร เล่ม ๑๙

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงบุคคลผู้ปฏิบัติผิดและบุคคลผู้ปฏิบัติชอบแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังบุคคลผู้ปฏิบัติผิด เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีมิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ มีมิจฉาสมาธิ

บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ปฏิบัติผิด

บุคคลผู้ปฏิบัติชอบ เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิ ฯลฯ มีสัมมาสมาธิ

บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ปฏิบัติชอบ”

ทุติยปฏิปัตติสูตรที่ ๒ จบ