พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · โอปัมมสังยุตต์
๔. โอกขาสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๒ ในโอปัมมสังยุตต์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค โอปัมมสังยุตต์ โอกขาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๕๖–๓๕๖
๔. โอกขาสูตร
ว่าด้วยการให้ทาน
{๖๖๗}[๒๒๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
บุคคลใดพึงให้ทานประมาณ ๑๐๐ หม้อใหญ่ในเวลาเช้า บุคคลใดพึงให้ทานประมาณ ๑๐๐ หม้อใหญ่ในเวลาเที่ยง บุคคลใดพึงให้ทานประมาณ ๑๐๐ หม้อใหญ่ในเวลาเย็น แต่ผู้ใดพึงเจริญเมตตาจิตในเวลาเช้าโดยที่สุดแม้เพียงชั่วเวลารีดนมโคครั้งหนึ่ง ผู้ใดพึงเจริญเมตตาจิตในเวลาเที่ยงโดยที่สุดแม้เพียงชั่วเวลารีดนมโคครั้งหนึ่ง หรือผู้ใดพึงเจริญเมตตาจิตในเวลาเย็นโดยที่สุดแม้
เพียงชั่วเวลารีดนมโคครั้งหนึ่ง การเจริญเมตตาจิตนี้ของผู้นั้นมีผลมากกว่า
ทานที่บุคคลนั้นให้แล้ว ๓ ครั้งในวันหนึ่งนั้น เพราะเหตุดังนี้นั้น เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราจักเจริญเมตตาเจโตวิมุตติ ทำให้มาก ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง ให้คล่องแคล่ว ให้สั่งสมแล้ว ให้ปรารภดีแล้ว, ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๔)
๕. สัตติสูตร
ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนหอก
{๖๖๘}[๒๒๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
หอกที่มีใบอันคม ถ้ามีคนมาพูดว่า ‘ข้าพเจ้าจักงอ' จักพับ จักม้วนหอกที่มีใบอันคมนี้ด้วยฝ่ามือหรือด้วยกำปั้น, ดังนี้ เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉนคนผู้นั้นสามารถที่จะงอ พับ หรือม้วนหอกที่มีใบอันคมนั้นด้วยฝ่ามือหรือด้วยกำปั้นได้หรือหนอ,,
จบ ๔. โอกขาสูตร