๘. สูจิสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๖

อากาศ ลูกศรเหล่านั้นของเขาลอยขึ้นไป ๆ แล้วตกลงมาบนร่างกายเขานั่นเองนัยว่าคนผู้นั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิด

เป็นเพชฌฆาตอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๗)

๘. สูจิโลมสูตร

ว่าด้วยสูจิโลมเปรต (คนมีขนเป็นปฏัก)

{๖๔๗}[๒๐๙]... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้เห็นคนมีขนเป็นปฏักลอยอยู่กลางอากาศ ปฏักเหล่านั้นของเขาลอยขึ้นไป ๆ แล้วตกลงมาบนร่างกายของเขานั่นเอง รู้มาว่าคนผู้นั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิดเป็นคนฝึกม้าอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๘)

๙. ทุติยสูจิโลมสูตร

ว่าด้วยสูจิโลมเปรต (คนมีขนเป็นเข็ม) สูตรที่ ๒

{๖๔๘}[๒๑๐]... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์นี้ ได้เห็นคนมีขนเป็นเข็มลอยอยู่กลางอากาศ เข็มเหล่านั้นของเขาทิ่มเข้าไปในศีรษะแล้วออกทางปากฺ ทิ่มเข้าไปในปากแล้วออกทางอก ทิ่มเข้าไปในอกแล้วออกทางท้อง ทิ่มเข้าไปในท้องแล้วออกทางขาอ่อน ทิ่มเข้าไปในขาอ่อนแล้วออกทางแข้ง ทิ่มเข้าไปในแข้งแล้วออกทางเท้า นัยว่าคนผู้นั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”