พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลาภสักการสังยุตต์ · จตุตถวรรค
๕. ปักกันตสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๖–๕๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๘ ในจตุตถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ จตุตถวรรค ปักกันตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๒๐–๓๒๑
๓. กุศลธัมมสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุให้กุศลธรรมขาดสูญ
{๕๘๔}[๑๘๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุศลธรรมของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียง
ครอบงำย่ำยีจิตถึงความขาดสูญแล้ว ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ
อย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๓)
๔. สุกกธมมสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเป็นเหตุให้สุกกธรรมขาดสูญ
{๕๘๕}[๑๘๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สุกกธรรม ของเทวทัตผู้ถูกลาภสักการะและชื่อเสียง
ครอบงำย่ำยีจิตถึงความขาดสูญแล้ว ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ
อย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๔)
๕. อจิรปักกันตสูตร
ว่าด้วยลาภสักการะเกิดแก่พระเทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง
{๕๘๖}[๑๘๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์ เมื่อพระเทวทัตหลีกไปแล้วไม่นาน ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงปรารภพระเทวทัตตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียงเกิดขึ้นแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม
- ๑สุกกธรรม ธรรมฝ่ายขาว ในที่นี้เป็นปริยายเทศนาที่หมายถึงกุศลมูลนั้น (สํ.นิ.อ.๒๓๔)
{๕๘๗}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนต้นกล้วยเผล็ดผลเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม ฉันใด ลาภสักการะและชื่อเสียงก็เกิดขึ้นแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเองเพื่อความเสื่อม ฉันนั้นเหมือนกัน
{๕๘๙} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนไม้อ้อออกดอกเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม ฉันใด ลาภสักการะชื่อเสียงเกิดขึ้นแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม ฉันนั้นเหมือนกัน
{๕๘๘} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนไม้ไผ่ตกขุยเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม ฉันใด ลาภสักการะและชื่อเสียงก็เกิดแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเองเพื่อความเสื่อม ฉันนั้นเหมือนกัน
{๕๙๐} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนแม่ม้าอัสดรตั้งครรภ์เพื่อฆ่าตนเองเพื่อความเสื่อม ฉันใด ลาภสักการะและชื่อเสียงก็เกิดขึ้นแก่เทวทัตเพื่อฆ่าตนเอง เพื่อความเสื่อม ฉันนั้นเหมือนกัน
{๕๙๑} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ...
เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล,,
พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคตศาสดาครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้จบแล้ว
จึงได้ตรัสพระคาถาประพันธ์อื่นต่อไปอีกว่า
ผลกล้วยฆ่าต้นกล้วย ขุยไผ่ฆ่าต้นไผ่ ดอกอ้อฆ่า
ต้นอ้อ ลูกม้าอัศดรฆ่าแม่ม้า ฉันใด สักการะก็ฆ่าคนชั่ว
เสีย ฉันนั้น (๕)
๖. ปัญจรถสตสูตร
ว่าด้วยพระเจ้าอชาตศัตรูราชกุมารบำรุงพระเทวทัต
{๕๙๒}[๑๘๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวันอันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ สมัย
จบ ๕. ปักกันตสูตร