พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อุปนิสินนวรรค
๑. มารสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐๑–๔๐๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๒ ในอุปนิสินนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อุปนิสินนวรรค มารสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๕๑–๔๕๑
อุปนิสินนวรรคที่ ๔๑
๑. มารสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจ ในสิ่งที่เป็นมาร
[๔๐๑] กรุงสาวัตถี. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกะ
[๔๐๒] ท่านพระราธะว่า ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ[๔๐๓] ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในสิ่งนั้นเสียดูก่อนราธะ สิ่งใดเล่าเป็นมาร ? ดูก่อนราธะ รูปเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในรูปนั้นเสีย ฯลฯ วิญญาณเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัดความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในวิญญาณนั้นเสีย ดูก่อนราธะสิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจในสิ่งนั้นเสีย.
จบ มารสูตร
๒. มารธรรมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจในมารธรรม
[๔๐๔] ดูก่อนราธะ สิ่งใดเป็นมารธรรม เธอพึงละ
[๔๐๕] ความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยสามารถความพอใจใน[๔๐๖] สิ่งนั้นเสีย. ฯลฯ
จบ มารธรรมสูตร
๑. อรรถกถาอุปนิสินนวรรคที่ ๔ นี้ แก้ไว้ท้ายวรรคนี้
จบ ๑. มารสูตร