๑๒. นิโรธธัมมสูตร เล่ม ๑๗

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับท่านพระราธะผู้นั่ง ณ ที่สมควร ดังนี้ว่า “ราธะสิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้นก็อะไรเล่ามีความดับไปเป็นธรรมดา

คือ รูปมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในรูปนั้นเวทนา ฯลฯ

สัญญา ...

สังขาร ...

วิญญาณมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในวิญญาณนั้นราธะ สิ่งใดมีความดับไปเป็นธรรมดา เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้น”

นิโรธธัมมสูตรที่ ๑๒ จบ

อุปนิสินนวรรคที่ ๔ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มารสูตร ๒. มารธัมมสูตร

๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธัมมสูตร

๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร

๗. อนัตตสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร

๙. ขยธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร

๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ราธสังยุต จบ