พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อายาจนวรรค
๑๑. สมุทยธัมมสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๒ ในอายาจนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อายาจนวรรค สมุทยธัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๔๘–๔๔๘
๗. อนัตตสูตร
[๓๙๕] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตา ฯลฯ.
จบ อนัตตสูตร
๘. อนัตตธรรมสูตร
[๓๙๖] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตธรรม ฯลฯ.
จบ อนัตตธรรมสูตร
๙. ขยธรรมสูตร
[๓๙๗] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นขยธรรม ฯลฯ.
จบ ขยธรรมสูตร
๑๐. วยธรรมสูตร
[๓๙๘] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นวยธรรม ฯลฯ.
จบ วยธรรมสูตร
๑๑. สมุทยธรรมสูตร
[๓๙๙] ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นสมุทยธรรม ฯลฯ.
จบ สมุทยธรรมสูตร
๑๒. นิโรธธรรมสูตร
ว่าด้วยการละความพอใจ ในสิ่งที่มีความดับ
[๔๐๐] กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะได้เข้าไปเฝ้า
จบ ๑๑. สมุทยธัมมสูตร