๑๒. นิโรธธัมมสูตร เล่ม ๑๗

๙. ขยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา

{๓๙๗} [๑๙๐] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นขยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๐. วยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

{๓๙๘} [๑๙๑] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นวยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๑. สมุทยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

{๓๙๙} [๑๙๒] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นสมุทยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งมีความดับไปเป็นธรรมดา

{๔๐๐} [๑๙๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ พอที่

ข้าพระองค์ได้ฟังแล้วจะพึงเป็นผู้หลีกออกจากหมู่อยู่ตามลำพัง ไม่ประมาท มีความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพานด้วยเถิด”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นนิโรธธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ดูก่อนราธะ ก็สิ่งใดเล่าเป็นนิโรธธรรม รูปเป็นนิโรธธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปนั้นเสีย เวทนาเป็นนิโรธธรรม ... สัญญาเป็นนิโรธธรรม ... สังขารเป็นนิโรธธรรม ... วิญญาณเป็นนิโรธธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในวิญญาณนั้นเสีย ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นนิโรธธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย”

จบ อายาจนวรรคที่ ๓

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มารสูตร ๒. มารธัมมสูตร

๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธัมมสูตร

๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร

๗. อนัตตาสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร

๙. ขยธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร

๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร

๔. อุปนิสินนวรรค

ว่าด้วยผู้เข้าไปนั่งใกล้

๑-๑๑. มาราทิสุตตเอกาทสกะ

ว่าด้วยพระสูตร ๑๑ สูตร มีมารสูตรเป็นต้น

๑. มารสูตร

ว่าด้วยมาร

{๔๐๑} [๑๙๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกะท่านพระราธะผู้นั่งเฝ้า ณ ที่สมควรข้างหนึ่งว่า “ดูก่อนราธะ สิ่งใดเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ดูก่อนราธะ ก็สิ่งใดเล่าเป็นมาร รูปเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปนั้นเสีย เวทนาเป็นมาร ... สัญญาเป็นมาร ... สังขารเป็นมาร ... วิญญาณเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในวิญญาณนั้นเสีย ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย”{๔๐๒} พระนครสาวัตถี พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกะท่านพระราธะว่า ดูกรราธะ สิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความกำหนัดในสิ่งนั้นเสีย ฯลฯ

{๔๐๓} ดูกรราธะ สิ่งใดแลเป็นมาร เธอพึงละความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ฯลฯ

๒. มารธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมของมาร

{๔๐๔}{๔๐๕}{๔๐๖} [๑๙๕] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นมารธรรม เธอพึงละความพอใจ ความกำหนัด ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสิ่งนั้นเสีย ...”