๗–๑๖. อัณฑชทานูปการสูตร ที่ ๑-๑๐ เล่ม ๑๗

ในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ ...

ของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะ... ของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ”

“ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... ‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะด้วยเถิด’ ... หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้... ‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็น

สหายของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะด้วยเถิด’... หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะ

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วย

วาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะมีอายุยืน มีรัศมีงามมีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะด้วยเถิด’ หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ ดูก่อนภิกษุข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ”

๗-๑๖. อัณฑชทานูปการสูตร

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงความเป็นครุฑ

{๕๓๕} [๓๙๘-๔๐๗] เรื่องเถิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้

ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็น

อัณฑชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”

... เขาจึงให้น้ำ ... เขาจึงให้ผ้า ... เขาจึงให้ยานพาหนะ ... เขาจึงให้มาลา... เขาจึงให้ของหอม... เขาจึงให้เครี่องลูบไล้... เขาจึงให้ที่นอน... เขาจึงให้ที่พัก... เขาจึงให้ประทีป... เขาจึงให้อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไป จึงเขาถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”

๑๗-๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงความเป็นครุฑ

{๕๓๖} [๔๐๘-๔๓๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถีงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ ...

ของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะ ... ของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้

ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑ