๑๗–๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๓๐ เล่ม ๑๗

อัณฑชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”

... เขาจึงให้น้ำ ... เขาจึงให้ผ้า ... เขาจึงให้ยานพาหนะ ... เขาจึงให้มาลา... เขาจึงให้ของหอม... เขาจึงให้เครี่องลูบไล้... เขาจึงให้ที่นอน... เขาจึงให้ที่พัก... เขาจึงให้ประทีป... เขาจึงให้อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไป จึงเขาถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”

๑๗-๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงความเป็นครุฑ

{๕๓๖} [๔๐๘-๔๓๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถีงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ ...

ของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะ ... ของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้

ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑ

ที่เป็นชลาพุชะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... น้ำ... ผ้า... ยานพาหนะ... มาลา ...

ของหอม... เครื่องลูบไล้... ที่นอน... ที่พัก... ประทีป... อุปกรณ์แห่งประทีปหลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้ หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะด้วยเถิด เขาจึงให้ข้าว ... น้ำ ...

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะด้วยเถิด เขาจึงให้ข้าว ... น้ำ ...

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... เป็นผู้ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะมีอายุยืน มีรัศมีงามมีความสุขมาก เขาจึงปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอเราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ...

น้ำ... ผ้า... ยานพาหนะ... มาลา... ของหอม... เครื่องลูบไล้... ที่นอน... ที่พัก... ประทีป ... อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความ เป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นโอปปาติกะ”

จบ สุปัณณสังยุต

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑. สุทธิกสูตร ๒. หรันติสูตร

๓. ทวยการีสูตร ๔-๖. ทุติยาทิทวยการีสูตร

๗-๑๖. อัณฑชทานูปการสูตร ๑๗-๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร

๑๐. คันธัพพกายสังยุต

๑. สุทธิกสูตร

ว่าด้วยเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์

{๕๓๗} [๔๓๘] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์ แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมูคนธรรพ์เป็นไฉน คือ

พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่นก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้ก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือกก็มีสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอกก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผลก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รสก็มี สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่นก็มี ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกนี้เราเรียกว่าพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์”

๒. สุจริตสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นคนธรรพ์

{๕๓๘} [๔๓๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแลภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถีงที่ประทับ ...แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์”