๑. สมาธิสมาปัตติสูตร เล่ม ๑๗

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นประจักษ์ในวิญญาณเพราะความไม่เห็นประจักษ์ในเหตุเกิดแห่งวิญญาณ เพราะความไม่เห็นประจักษ์ในความดับแห่งวิญญาณ เพราะความไม่เห็นประจักษ์ในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งวิญญาณ ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้จึงเกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยงหรือโลกไม่เที่ยง ฯลฯหรือหลังจากตายแล้วตถาคตจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ จะว่าไม่เกิดอีกก็มิใช่’วัจฉะ นี้แล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า‘โลกเที่ยงหรือโลกไม่เที่ยง โลกมีที่สุดหรือโลกไม่มีที่สุด ชีวะกับสรีระเป็นอย่างเดียวกันหรือชีวะกับสรีระเป็นคนละอย่างกัน หลังจากตายแล้วตถาคตเกิดอีก หรือหลังจากตายแล้วตถาคตไม่เกิดอีก หลังจากตายแล้วตถาคตเกิดอีกและไม่เกิดอีกหรือหลังจากตายแล้วตถาคตจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ จะว่าไม่เกิดอีกก็มิใช่”

วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตรที่ ๕๕ จบ

(ด้วยการรวบรวมเข้าเป็นหมวดเดียวกันจึงมีพระสูตร ๕๕ สูตร)

วัจฉโคตตสังยุต จบ

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑. รูปอัญญาณสูตร

๒. เวทนาอัญญาณสูตร

๓. สัญญาอัญญาณสูตร

๔. สังขารอัญญาณสูตร

๕. วิญญาณอัญญาณสูตร

๖-๑๐. รูปอทัสสนาทิสุตตปัญจกะ

๑๑-๑๕. รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะ

๑๖-๒๐. รูปอนนุโพธาทิสุตตปัญจกะ

๒๑-๒๕. รูปอัปปฏิเวธาทิสุตตปัญจกะ

๒๖-๓๐. รูปอสัลลักขณาทิสุตตปัญจกะ

๓๑-๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสุตตปัญจกะ

๓๖-๔๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสุตตปัญจกะ

๔๑-๔๕. รูปอสมเปกขณาทิสุตตปัญจกะ

๔๖-๕๐. รูปอัปปัจจุเปกขณาทิสุตตปัญจกะ

๕๑-๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสุตตจตุกกะ

๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร