พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๓. สัญญาณอัญญาณสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต สัญญาณอัญญาณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๘๑–๓๘๒
๒. เวทนาอัญญาณสูฅร
ว่าด้วยความไม่รู้ในเวทนาเป็นเหตุให้เกิดทิฎฐิ
{๕๕๖} [๖๐๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
วัจฉโคตรปริพาชกนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มี
พระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฎฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนวัจฉะ เพราะความไม่รู้ในเวทนา
ในเหตุเกิดแห่งเวทนา ในความดับแห่งเวทนา ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่งเวทนา จึงมีทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ...
‘สัตว์หลังจากตายไป จะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง ดูก่อนวัจฉะข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
๓. สัญญาอัญญาณสูตร
ว่าด้วยความไม่รู้ในสัญญาเป็นเหตุให้เกิดทิฎฐิ
{๕๕๗} [๖๐๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
วัจฉโคตรปริพาชกนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มี
พระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนวัจฉะ เพราะความไม่รู้ในสัญญา
ในเหตุเกิดแห่งสัญญา ในความดับแห่งสัญญา ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับ
แห่งสัญญา จึงมีทิฎฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง...
‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง ดูก่อนวัจฉะข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฎฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็ไม่ใช่’ บ้าง”
๔. สังขารธัญญาณสูตร
ว่าด้วยความไม่รู้ในสังขารเป็นเหตุให้เกิดทิฎฐิ
{๕๕๘} [๖๑๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
วัจฉโคตรปริพาชกนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มี
พระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฎฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนวัจฉะเพราะความไม่รู้ในสังขาร
ทั้งหลาย ในเหตุเกิดแห่งสังขารทั้งหลาย ในความดับแห่งสังขารทั้งหลาย ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่งสังขารทั้งหลาย จึงมีทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง ดูก่อนวัจฉะ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
๕. วิญญาณธัญญาณสูตร
ว่าด้วยความไม่รู้ในวิญญาณเป็นเหตุให้เกิดทิฎฐิ
{๕๕๙} [๖๑๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
จบ ๓. สัญญาณอัญญาณสูตร