arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต

๑๑–๑๕. รูปอนภิสมยาทิสูตรที่ ๑-๕ เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๕–๕๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอนภิสมยาทิสูตรที่ ๑-๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๗๙–๓๗๙

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในวิญญาณ ฯลฯ เพราะความไม่เห็นในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งวิญญาณ ฯลฯ

รูปอทัสสนาทิสุตตปัญจกะที่ ๖-๑๐ จบ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

๑๑-๑๕. รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะ

ว่าด้วยพระสูตร ๕ สูตร มีรูปอนภิสมยสูตรเป็นต้น

[๖๑๗-๖๒๑] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในรูป ฯลฯ เพราะความไม่รู้แจ้งในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งรูป ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในเวทนา ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในสัญญา ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในสังขาร ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

จบ ๑๑–๑๕. รูปอนภิสมยาทิสูตรที่ ๑-๕