arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต

๑๖–๒๐. รูปอนนุโพธาทิสูตรที่ ๑-๕ เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๐–๕๗๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอนนุโพธาทิสูตรที่ ๑-๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๗๙–๓๘๐

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในวิญญาณ ฯลฯ

รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะที่ ๑๑-๑๕ จบ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

๑๖-๒๐. รูปอนนุโพธาทิสุตตปัญจกะ

ว่าด้วยพระสูตร ๕ สูตร มีรูปอนนุโพธสูตรเป็นต้น

[๖๒๒-๖๒๖] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

วัจฉโคตรปริพาชกนั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า“ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัย ฯลฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “วัจฉะ เพราะความไม่รู้เท่าทันในรูป ฯลฯเพราะความไม่รู้เท่าทันในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งรูป ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้เท่าทันในเวทนา ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้เท่าทันในสัญญา ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“วัจฉะ เพราะความไม่รู้เท่าทันในสังขาร ฯลฯ

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

จบ ๑๖–๒๐. รูปอนนุโพธาทิสูตรที่ ๑-๕